LEBU

 

Kemis Legi 20 Mei 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Tanduran Porang

Purwaning Dumadi 2 : 4b-7

Jabur 33 : 12-22

1 Korinta 15 : 42b-49

“Nalika samana Sang Yehuwah Allah tumuli akarya manungsa, kang kinarya lebuning bumi, iku ing bolonganing irunge disebuli ambekaning urip; mangkono manungsa dadi titah kang urip.” Purwaning Dumadi 2 : 7

 

LEBU kuwi barang kang neng akeh papan kerep ora okeh paedahe. Arang wong sing ngrumati LEBU, malah sing klakon ya kosok-baline, nalika ana LEBU ing omahe enggal-enggal disapu ben ndang lunga. LEBU kuwi rereget, lan amarga rereget mula menungsa mbudidaya nyingkirake saka ing panguripane. Meh kabeh kahanan yen ketemplokan LEBU, dadi susahe menungsa. Nalika klambine kebak LEBU, mesti dadi ora pede, njur dikumbah. Nalika ing njogan utawa teras omahe kebak LEBU, njur akon anak apa rewange dikon nyapu cikben LEBU kuwi sirna saka ing uripe. Intine, meh sangang puluh sanga menungsa hora seneng karo barang kang kinaranan LEBU.

 

Sanadyan LEBU kuwi klebu barang kang dadi sesingkirane menungsa, ananging lumantar crita neng Kitab Suci ing dina iki, muga-muga wae menungsa njur ngelus dada (arep dada sisih kiwa apa tengen nyumanggakake..hihi) lan dadi sadhar sapa sejatine dewekne. Yen saiki jik rumangsa menungsa (sing maca tulisan iki lho ya..) njur rumangsa gagah pideksa, gede dhuwur lan nggantenge sundul langit utawa ayune ngebaki segara, kudu eling yen manut critane Kitab Suci, menungsa kuwi kawitane tinitahake mung ginawe saka LEBU. Gusti Allah “dolanan” LEBU, mbuh diembleg-embleg apa nganggo citakan baku , bubar kuwi samangsa wis rinasa wangun njur didamoni. Bubar didamoni, dadi menungsa, lan sakwise sansaya suwe mala hora sithik sing kemakine ngeram, kumenthus, kumlungkung, kumawasa lan malah kaya-kaya ngungkuli sing nggawe.

 

Jebulane menungsa kuwi mung ginawe saka LEBU, andikna okeh sing gayane ngeram. Ana sing rumangsane bener-benera dewe, kabeh dibiji manut penemune sanadyan cupete ngeram, Ana sing angkuhe ngeram kaya-kaya ngungkuli Gusti Allah kamangka yamung ginawe saka LEBU. Ana uga sing sok kumawasa, kabe dikonkon manut kekarepane, liyan mung kaya “batur” sing kudu manut, ora manut tinggal utawa sakora-orane disingkirake saka komunitase. Wis okehe ngeram yen arep nyatur menungsa, lan mbokmneawa tulisan dina iki isa dadi kaca pangilon kang isa ngelingake, sapa sejatine menungsa kuwi. Mung LEBU, hora luwih, LEBU kuwi njur didamoni Gusti Allah, mula aja pisan-pisan maneni Gusti Allah, ngrampok hak’e Gusti Allah lumantar ngakimi liyan. Payo tumindak kanthi permana lan manut tuntunaning Gusti, aja manut hardening ati kamanungsane kang mesti ngener cengkah karo kersane Gusti Allah.

 

“Ngapa ta Leng, teka-teka kok ora ndang lungguh, malah umyek tebah-tebah?” Takone Siwo Solebo, nalika mbengi kuwi wiwit lungguh arep jejagongan neng Cakruk Sor Talok.

‘Iki lho Bo, LEBU kok ben ndina diresiki tansah ana wae..Jiann..” Semaure Lik Ndoleng.

“Ya pancen kahanane nembe kaya mengkene. Lan ora ana sing isa ngendalekne lakuning LEBU..mula ora usah sambat, nalika rinasa reget, ndang resiki..ngono wae, beres..” Semaure Siwo Solebo, sinambi nyumet cebolan jisamsune, mbuh apa merga iki wis tanggal tuwa, nyumete cebolan jisamsu.

“Aja sembrana karo Lebu Lik, Wo..jare Kitab Suci, awake dewe iki kawitane mung saka LEBU, njur diembel-emblek Gusti Allah, didamoni, njur urip…Mula jarene mbah’e, aja sok kumnthus, kemaki, kumulngkung, lhawong kabeh menungsa kuwi asale saka LEBU lan mung dinamonan Gusti” Dalijo melu urun rembug bab LEBU lan gegandengane karo menungsa.

“Bajekna mletik pikiranmu Jo, bar ngombe apa, apa bar WA nan mbek Tarsi?” Lik Ndoleng nakoni Dalijo,lan nyrempet jeneng sing marakne Dalijo njondhil.

“Husshh…aja sembrana nyebut jeneng kuwi Lik..wis cukup Yu Wasti wae topike..” Dalijo menehi wangsulan.

“Dengkulmu Mlocot kuwi Jo..Oiya, eling ra karo kisahe Solebo , mbiyen pas tetak njaluk ditanggapke wayang direwangi nangis glundungan, kebak LEBU awake..” Muni ngono karo nglirik Siwo Solebo, sing dilirik mung klecam-klecom kae, ora nesu babar blas merga wis meneb ing sakabehe kahanan.

 

Mbah’e..

LOLA

 

Setu Pon 15 Mei 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Pangandharing Toret 34 :1-7

Jabur 47

Yokanan 16 : 4-11

“Nanging kang Dakpituturake marang kowe iki bener: Luwih maedahi marang kowe, manawa Aku lunga. Jalaran manawa Aku ora lunga, Sang Juru Panglipur iku ora bakal ngrawuhi kowe, nanging manawa Aku lunga, Sang Juru Panglipur Dakutus marang kowe.” Yokanan 16 : 7

 

LOLA kuwi kahanan, kang wus ora nduweni sapa-sapa, ora nduweni bapa lan biyung. LOLA kuwi ora nduweni bapa lan biyung ora amarga ditinggal pegatan, ananging amarga bapa-lan biyung wis seda utawa pindah alaming panguripan. Amarga wis beda alaming panguripan mulane wis ora isa srawung langsung maneh, isane srawung ya lumantar batin. Sanadyan LOLA kuwi kahanan kang isa kinaranan pepesten, ananging ora sithik menungsa sing ora langsung siyap nampa kahanan LOLA iki, akeh sing emoh nglakoni kahanan LOLA. Njur amarga LOLA kuwi pepesten, perangan apik apa kang isa dialami dening menungsa utawa titahe Gusti?

 

Crita neng Injil Yokanan bab nembelas menehi gambaran lan uga piwulang  bab kahanan “LOLA”, yakuwi kahanane para sekabate Gusti sakwuse ditinggal Gusti “mudik” menyang Swarga. Manut Pangandikane Gusti, sakwise para sekabat ditinggal lan dadi mlebu nang kahanan LOLA, para sekabat arep diparingi “hadiah”, kang sinebut Rohing Panglipur. Lumantar Rohing Panglipur kuwi, para sekabat (sanadyan LOLA), tetep isa makarya jumbuh karo kersane Gusti lan nglakoni ayahan kaya kang nate katuladakake dening Gusti. Menawa ora ditinggal Gusti, ora digawe LOLA, mesti para sekabat dadi manja, kolokan lan kadingalem, kabeh wegah ngayahi gawean amarga ngejibne Gusti kang nandangi.

Gusti kuwi wicaksana, mula pirsa yen sakwise ditinggal lan ngalami kahanan LOLA, para sekabat ida ngayahi pakaryan kang ngedab-edabi, para sekabat  malah isa mandiri anggone mbacutake pakaryane Gusti. Beda karo nalika ijik ketunggon, apa-apa dipasrahake marang Gusti, kari thenguk-thenguk isa mangan gethuk.

 

Saka critane Injil Yokanan ing dina iki, payo tansah nuwuhake kasadaran yen kahanan LOLA kuwi pepesten, mulane ora usah kokean sambat, ora usah baper. LOLA kuwi kinersakake dening Gusti, mula mesti ana ancas kang luwih prayoga. Anggone Gusti ninggal para sekabat lan ndadekake LOLA kuwi wus mlebu ing “area kawicaksanane” Gusti, mula ora usah kuwatir. Saiki mung kari mbalik parang pribadi siji lan sijine, gelem ngayahi pakaryan tinggalane Gusti apa ora? Arep tetep manja lan kolakan kaya nalika ijik bebarengan karo Gusti apa wise ling yen wis LOLA.

Kaya kang tinulis ing ndhuwur, sanadyan wong tuwa wus mlebu neng alaming klanggengan lan ora isa sesambungan patraping kamanungsan, ananging sejatine jik isa sesambungan batin, jik isa eling karo sakabehe piwulang lan patuladaning urip kang isa dadi jalaran mabcutake kabeh pakaryan kang apik. Sepisan meneh, ora usah keweden karo kahanan LOLA,  amarga kuwi kinesakake dening Gusti, mesti Gusti maringi pamrayogi.

 

“Leng, kae Dalijo jian sregepe ngeram. Kamangka mbiyen, nalika jik ketunggon bapak lan simboke, ora ketok kridane lho..” Siwo Solebo sore kuwi miwiti rembugan nalika jejagongan neng Cakruk Sor Talok.

“Iyo gek Bo, aku ya nggumun setahun, njembleng serendeng..ingatase mbiyen bocah ingah-ingih kae, saiki jian..pol sregep lan tlatene nyambut gawe..” Lik Ndoleng ora menehi wangsulan malah melu gumun  karo kahanane Dalijo kang nembe dadi crita.

“Pancen, sakwise dadi bocah LOLA, cah kuwi pol-polan sregepe..” Swarane Siwo Solebo keprungu meneh.

“Kuwi amarga Dalijo nyinau kabeh piwulang lan pituture bapak lan simboke babagan olah tetanen. Malah deweke isa kinaranan luwih unggul tinimbang mbiyen carane tetanen bapak lan simboke, amarga Dalijo isa kreatif ngembangake ngelmune tani saka bapakne lan uga sinau saka ngendi-endi papan..” Pakde Kento melu menehi penemu bab Dalijo.

“Mulane Lik,  Ciprut karo Adine kae aja mbok uring-uring wae. Mulang anak kuwi sing sabar..aja sabarmu mung nalika nunggoni Yu Wasti nyusuki olehmu tuku udud sing ngantuk….wong tuku udud kok “ler-leran”..” Iin njedul, nggawa wedang lan langsung melu nimbrung rembugan.

“Crigis In…Ciprut karo adine sok njarak aku bab wasti kuwi aja-aja kowe sing menehi ngerti?” Takone Lik Ndoleng.

“Dudu Iin sing menehi ngerti pakmu…aku..” Ngendikane mbokcilik Trinil keprungu saka njero ngomah lan Lik Ndoleng sajak njomblak.

 

Mbah’e..

TENTREM

 

Rebo Legi 5 Mei 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Yesaya 65 : 17-25

Jabur 80

Yokanan 14 : 18-31

“Asu ajag lan cempe bakal nyenggut bebarengan, singa bakal mangan dami kaya sapi sarta ula uripe bakal saka lebu. Ora ana kang nglakoni piala utawa tumindak ora becik ana ing sawratane gunungingSun kang suci,” mangkono pangandikane Pangeran Yehuwah.” Yesaya 65 : 25

 

TENTREM, tembung iki sepele lan meh kabeh menungsa (sing lumrah) seneng marang kahanan iki. Sanadyan mung nem hurup lan ya mayar nalika ngomongake, ananging TENTREM kuwi kudu diusahakne, amarga ora ujug-ujug tiba saka langit. TENTREM kuwi kahanan, ing kono anane mung sarwa kepenak. Ora ana memungsuhan, ora ana paidon, ora ana pasulayan, ora ana wong nyenyolong, pokoke kahanane paling kepenak. Uga ing sajroning kahanan TENTREM kuwi ana rukun, ora mung rukun karo liyan, uga rukun karo awake dewe lan uga rukun karo kahanan.

 

Neng Kitab Yesaya bab pungkasan, Gusti maringi piwulang kang awujug gegambaran kahanan TENTREM, yakuwi nalika Asu ajg lan Cempe nyenggut panganan bebarengan, Singo mangan dami kaya  Sapi lan Ula isa urip merga mangan lebu. Ora ana kang tumindak piala, kabeh tumindak apik. Gegambaran Asu Ajag lan Cembe kuwi isa diwenehi arti watak, menungsa kuwi nduweni watak kang okehe ngeram, ana sing awatak  Asu Ajag. Menungsa kang awatak Asu Ajag kuwi apa-apa kudu dipunthes, dipangan kanthi wengis, dene Awatak Cempe kuwi kang sabar, loma, pasrah lan tansah makarya kanggo nyukupi butuhe. Beda karo Asu Ajag, makaryane mung nalika luwe, kuwi wae njur meksa marang kahanan. Menungsa kang awatak Singa kuwi ya okeh, apa-apaanane mung nesu lan ngamuk. Singa kuwi gegambaran bab kejem, sanadyan katnone anteng, dene Sapi, sanadyan gede, ananging gampang diapusi. Watak Singa kang meneng lan wengis isa urip bebarenga, kuwi tandane TENTREM.

 

Ing jaman saiki, jaman kang jarene angel, okeh watak-watak Asu Ajak, Singa, Ula, lan uga Sapi, Cempe. Ana sing kejem lan wengise ngeram, malah marang sing menengan lan andhap-asor, ana sing srakahe ngeram, kaya Ula, kabeh dipangan sakeneke lan liyane babarblas ora diturahi. Samangsa watak-watak kuwi sing nguwasani menungsa, ora bakalan tinemu kahanan kang kinaranan TENTREM. Njur carane piye? Mayar wae, payo watak-watak wengis, kejem, brangasan lan uga srakah kuwi diselehake, ditinggal ana ing pojoking ati lan urip. Tetep dirumati, amarga kuwi peparinge Gusti, ananging aja dikwasani dening watak-watak kuwi.  Payo ngupaya supaya malah ngwasani watak-watak kuwi, matemah kahanane urip isa ngrasakne TENTREM.

 

“Wo, wingi aku entuk WA, saka mitrane BENINGE EMBUN ESUK, jare mesakake Paklik Ndoleng, saben kahanan mung dadi lumbunging pamoyok..” Dalijo miwiti rembugan neng Cakruk Sor Talok, nalika kuwi kahanane jik sepi, nembe wong loro.

“Weh, malah apik Jo, malah merga kuwi, Ndoleng digatekake lan dimesakake liyan..kudune Ndoleng bersyukur..” Semaure Siwo Solebo, sajak enheng banget.

“Lha ngandi bocahe mang, kok bajekna durung njedul?” Siwo Solebo mbacutake pitakonane.

“Mbuh Wo, Jaren arep mincing neng kali, wingi  entuk WA saka Nanu, kuwi lho, sing rabi entuk cah mbahrawa..” Semaure Dalijo.

“Iyo Wo, Paklik mau awan pamit, arep mincing karo Nanu..sore arep mbalik, sakentuk-entuke arep digawa mulih jare..” Iin menehi katrangan, sinambi nyuguhake kopi lan gedang kapok goreng, durung rampung anggone nyelehake pacitan, ketungka tekane Paklik Ndoleng lan kancane.

“Mesti dongrasani aku ya?” Ujug-ujug Lik Ndoleng nyosor rembugan.

“Rasah “Ge’eR” Leng, tapi pancen ya ngrasani sliramu. Jarene Dalijo, okeh sing simpati mbek sliramu, merga mesti dadi sasaran pamotok neng brayate BENINGE EMBUN ESUK” Ngendikan Pakde Kento.

“Yen aku mono santai, eslow..woles..sing penting damai, TENTREM lan marakne liyan bungah ASUkarena..” Muni ngono, Lik Ndoleng sajak menehi tekanan neng tembung Asu..

“Sip Lik, aku ya iyes…wong kabeh kuwi nduweni watak kang ora padha, sing penting rukun, damai TENTREM. Mbuh kuwi awatak Asu Ajak, Singa, Ula, Cempe, Sapi lan liya-liyane..penting isa ngendaleni watak’e siji lan sijine..” Unine Dalijo, sajak wicaksana kae.

“Jo, kok padhang temen penemumu, apa bar nyawang Tarsi?” Takone Lik Ndoleng.

“Asemb…kok tekan Tarsi Lik?Dusss!!”Dalijo nirokne pisuhane Lik Ndoleng, ben sansaya popular, sing penting TENTREM.

 

 

Mbah’e..

NINDHES

 

Kemis Kliwon 29 April 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Amos 8 : 1-7

Jabur 22 : 25-31

Lelakone Para Rasul 8 : 1b-8

“Rungokna iki, he, kowe kang padha nindhes marang wong miskin lan kang ngrusak wong mlarat ing nagara kene,..Sang Yehuwah wus supaos demi kamulyane Yakub: “Satemen-temene Ingsun ora bakal nyupekake ing sateruse marang sakehe panggawene! Amos 8 : 4,7

 

Tembung lan tumindak NINDHES kuwi kereb klakon ana ing sakiwa-tengene urip ing saben jaman, klebu ing jaman saiki. NINDHES kuwi tegese sing sejati numpangi utawa nindhihi momotan, marang liyan. Nalika mapanane momotan marang barang liyane, mbuh sepira abote, kuwi isa kinaranan NINDHES. Biasane tembung NINDHES kuwi nduweni konotasi negatip, merga marakne liyan ngrasakake kahanan kang luwih rekasa. Ing sakbanjure, tembung NINDHES kuwi njur berkembang, ora mung nduweni arti numpangi utawa nindhihi babagan barang, sakabehe kahanan kang marakake liyan ngrasakne kabotan, kuwi isa kinaranan NINDHES.

 

Ana keh piwulange Kitab Suci bab NINDHES, salah sijine neng Kitab Amos. Ing kana Gusti Allah ngelingake marang sapa wae sing tumindak NINDHES marang wong miskin, menawa Panjengane ora bakalan nglalekake apa kang nate tinindakne, yakuwi NINDHES para wong miskin. Nabi Amos minangka  wakile Gusti Allah mirsa kahanan sing jian ora adil babar-blas, para pejabat lan brayate dadi sugih mblegedhu sanadyan ora nyambut gawe rakasa, dene rakyat uripe rekasane ngeram,amarga katindhes dening para pangwasa. Pirsa bab kang kaya mengkono kuwi, Gusti Allag lumantar nabi Amos menehi pangayem-ayem marang bangsa ngisrael supaya tetep tatag,teteg ben Tutug anggone setya tuhu nderek Gusti, amarga Gusti bakalan menehi “bebulih” marang kang NINDHES.

 

Bab NINDHES kuwi ya jik klakon ing jaman saiki, malah “seni “ NINDHES ing jaman saiki okehe ngeram. Isa NINDHES liyan babagan pangerten, liyan dianggep babarblas rangerti apa-apa, kamangka ya ngerti malah kepara luwih paham. NINDHES babagan pangwasa lan pengalaman, iki ya kerep klakon lan nelangsane, sing NINDHES ora rumangsa,amarga atine wis buthek merga regeting jaman. Ana meneh kang NINDHES babagan informasi utawa pawarta, nganggep liyane ora isa nemu informasi mula rumangsa ngerti dewe lan mapanake liyan babarblas ora ngerti apa-apa. Lan sing paling nggegirisi kuwi NINDHES bab karohanen. Iki sing medeni temenan..Rumangsa paling ngerti dewe babagan karohanen, rumangsa paling pengalaman dewe babagan karohanen, rumangsa paling soleh dewe bab olah urip bab karohanen, lan kabeh kuwi marakne liyan kaya ora nduweni apa-apa, jian medeni temenan.  Saka andharan kabeh iki, payo padha urip lung-tinulung,aja rumangsa paling ngerti dewe, paling unggul dewe, paling sibuk dewe, paling soleh dewe, paling pengalaman dewe,payo ngandhap-asorake patraping urip cikben urip bebarengan iki mung kebak tentrem lan rahayu.

 

“Leng, sidane arep masang lampu panel Listrik pira neng ndalan Lor Kedung?” Takone Siwo Solebo.

“Ya sakuwate wae Bo, rasah ngathah-athah…yen kuwat loro…” Semaure Lik Ndoleng sinambi ndudut jisamsune Siwo Solebo.

“Oiya, iki dereng sedaya kula kabari lho nggih, jik enten radi kathah sing dereng..” Dalijo menehi inpormasi, basane campur-aduk kaya gudhangan..

“Jajal dikontak sik Jo, sapa ngerti isa umbruk, iki lakyo kanggo kemajuane desane dewe ta?” Pakde Kento menehi pamrayoga.

“Lha sapa wae Jo?” Takone Lik Ndoleng.

“Ya ana Lik, Sastro Kiyer durung, Genjik Alpares malah aku randuwe kontake, Benguk Sundolo ya durung, Krusuk Sitorus, Siwo Nanu Klempoken ya durung..” Semaure Dalijo.

“Haiyah, patah netes cah-cah kuwi!!” Unine Lik Ndoleng, sajak sinis.

“Aja ngono Leng, kuwi tegese NINDHES marang kahanane liyan, urmatana liyan Leng…nyepelekne kuwi jarene mbah’e klebu NINDHES..” Pakde Kento menehi pangerten.

“Anu kang Markun arep urun sak tiang, kira-kira pangaji siji setengah yuta lho nggih..” IIn melu menehi inpormasi.

“Haiyah, Markun kuwi palinga mung pamer thok!” Grenege Lik Ndoleng.

“Jik rumangsa ya Leng yen Markun NINDHES rasa tresnamu marang Wasti?” Takone Siwo Solebo.

“Dengkulmu mlocot Bo!!! Lik Ndoleng sajak erosi, muni ngono sinambi ngekep ududte, mula njur mrucut, tiba neng njogan.

 

 

Mbah’e

 

 

DAKWENEHI

 

Setu Pon 17 April 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Lelakone Para RAsul 3 :1-10

Jabur 4

Lukas 22 :24-30

“Nanging Rasul Petrus nuli ngandika: “Emas lan salaka aku ora duwe, nanging kang aku duwe, kowe dakwenehi: Atas asmane Gusti Yesus Kristus saka ing Nasaret, lumakua!” Panjenengane banjur ngasta tangane tengen wong mau, nulungi anggone ngadeg. Sanalika iku uga sikile lan poloke wong mau dadi kukuh, tumuli njumbul ngadeg sarta mlaku-mlaku mrana-mrene sarta banjur ndherek karone lumebu menyang ing Padaleman Suci, kalawan lumaku lincak-lincak sarta memuji marang Gusti Allah.” Lelakone Para Rasul 3 :6-8

 

Yen dikon milih, menungsa kuwi seneng nampa tinimbang ngulungake, apa meneh yen kuwi bab apik lan nyenengake. Menungsa kuwi luwih seneng ngunthet yen kuwi bab sing nduweni pangaji gede tinimbang ngedumake marang liyan, kuwi kabeh mbomenawa yaw is kodrate menungsa sakwise jagad winengku ing dosa. Uga menungsa kuwi luwih seneng krungu “..mengka DAKWENEHI ya..” tinimbang kon ngomong “ Yawis ngko kowe DAKWENEHI apa kang dadi duwekku..”Weweh kuwi gawean kang abot, apa meneh yen kuwi ana gegayutane marang banda-donya, alesane okehe ngeram. Mbok’a nduwe duwit, ananging yen ana wong teka njur arep njaluk, mesti alesane wasise ngeram, lha wong arep ngutang wae angele ngeram..Pokok’e bab “Weweh” kuwi angel.

 

Critane rasul Petrus lan Yokanan nalika meh sembahyang neng Pedaleman Suci apik kanggo kaca benggalaing urip. Nalika kuwi ana wong kang nduweni lara lempoh, njur amarga ngobot-boti sangganing brayate, karo brayate diselehake lan dikon ngemis neng sakcedake Pedaleman Suci, pengangkahe mesti wong sing arep ngabekti kuwi apik’an kabeh. Lha apa bener wong sing arep ngabekti kuwi njur apikan lan loma kabeh? Hambuh, ora dong aku, ananging aku nduweni panduga, kok kayane ya hora…Mbalik neng critane rasul Petrus lan Yokanan. Nalika ngepasi liwat, njur disawang dening pawongan kang lempoh kuwi, njur mbengok nyenyuwun marang kekarone. Rumangsa ora nduweni kang jinaluk, lan nduweni pengandel kang ajine ngluwihi banda-donya apa wae, rasul kekarone kuwi ngendika, yen apa kang diduweki arep diwenehake. “Kowe DAKWENEHI apa kang aku duwe..”

 

Ngendikane rasul Petrus lan Yokanan kuwi kayane enteng, mung menehi sambarang kang katone ora ana ajine, yakuwi kapercayan. Ora let suwe, sakwise sing lempoh diwenehi apa kang diduweni rasul kloron, njur isa ngadeg lan malyu dalah mlumat-mlumpat. Sing lara lempoh dadi isa mlaku, isa obah lan makarya meneh,mula bungahe ngeram. Saka crita iki,okeh piwulang apik kanggo urip ing jaman saiki. Sepisan, ajining kapercayan kuwi kudune ngluwihi samubarang, yen ora ana kapercayan, urip iki ora ana ajine babarblas. Kapindo, MENEHI kuwi pakaryan kang apik, mbuh kuwi menehi kritik, menehi perhatian, menehi apa wae, sauger sing nampa ya gelem. Yen bab banda-donya okeh sing senenge nampa, ora menehi,merga mikire kuwi yen menehi malah duweke dadi kurang, yen kon WEWEH, biyuh angele ngeram. Sinau saka rasul Petrus lan Yokanan, payo saiki pada tumindak menehi apa kang dadi duweke lan kuwi apik sarta ajine gede temenan marang liyan, ben liyan isa ngrasakne berkahe Gusti.

 

“Jo, wingi kae ana sing tuku bibit Porang ya?” Takone Lik Ndoleng, neng Dalijo, nalika sore kuwi kaya biasane, wedangan neng Cakruk Sor Talok.

“Ora Lik, kae kanca lawas, takwenehi…lahane muat sewumangatus tanduran, takkon nanduri..”Semaure Dalijo sinambi nyumet MLDne.

“Lha ngono kuwi wis mbok petung Jo?” Takone Siwo Solebo.

“Sampun Wo, luwih seneng ngeten Wo, jujur, njaluk amarga butuh tur  ya ora nduwe, tinimbang nyolong..” Unine Dalijo.

“Weh, apa ana sing nyolong Porang ta Jo?” Takone Pakde Kento.

“Ora nyolong To, jare Remis lan Ateng, genah ana sing manen, malah nekad njupuki gawa mulih” Lik Ndoleng sajak erosi, merga mesakne Dalijo.

“Santai wae Lik, kudu wani Menehi, lan aku wis janji DAKWENEHI sing sapa mbutuhake, sauger jujur lan lumrah..” Unine Dalijo.

“Wah, joss kuwi Jo, tinimbang nyolong,kudu wani jujur..” Lik Ndoleng sajak bungah.

“Sampeyan wani ra jujur karo kang Markun, yen butuh Yu Wasti?” Mak clemong Iin uni kaya mengkono.

“Jindullll..malah kuwi meneh Inn..hmmm” Ngendikane Lik Ndoleng, sajak isin kae..

 

Mbah’e

DIUNDHANG

 

Senen Wage 29 Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Yesaya 42 :1-9

Jabur 36: 5-11

Ibrani 9 :11-15

Yokanan 12 :1-11

“Ingsun iki, Yehuwah, wus nimbali sira supaya ngundhangake kaslametan, wus ngasta tanganira; Ingsun wus ndhapuk sira lan maringake sira dadi prajanjian tumrap umat manungsa, dadi pepadhang tumrap para bangsa..” Yesaya 42 :6

 

DIUNDHANG kuwi linggane Undhang, kang tegese diceluk utawa ditimbali. Saka Lingga Undhang kuwi isa dadi pirang-pirang tembung, isa ka-undhang, isa Undhangan, isa uga DIUNDHANG. Mula saka kuwi, tembung DIUNDHANG nduweni teges utawa arti, yakuwi diajak nyedhak, dene wujud’e  undhangan kuwi macem-macem. Ana kang lumantar wara-wara utawa pengumuman, ana kang nganggo ulem, ana kang kongkonan wong njur sowan an ngaturake wosing gati lan uga ana kang mung lumantar swara. Sing baku DIUNDHANG kuwi dijaluk supaya nyedak, yen wis DIUNDHANG,sejatine krungu utawa ngerti, ananging ora nyedhak, kuwi sing luput dudu sing ngundhang, ananging sing DIUNDHANG.

 

Neng Kitab Yesaya ana piwulang bab DIUNDHANG, yakuwi nalika Gusti Allah nimbali utawa ngundhang bangsa ngisrael. Dene isine Undhangan kuwi, supaya manutkaro Panjengane lan kuwi kang isa dadi dalaning selamete. Ing wektu nabi Yesaya makarya, sakperangan bangsa ngisrael diboyong neng Babel, minangka “tawanan perang”, ing Babel wong-wong ngisrael ora dikepenakne,ananging malah didadekne babu, mula uripe rekasa lan nduweni kepinginan bali mulih neng negarane.

Pirsa kahanan kang kaya mengkono kuwi,Gusti Allah trenyuh lan njur kagungan sedya mitulungi.Amarga tresna mulane njur tuwuh trenyuh, saka trenyuh kuwi njur ngundhang sing ditresnani, mula kanggone sing dadi sasarane katresanane Gusti Allah, kuwi mesti DIUNDHANG cikben nyedak lan manut karo kersane Gusti. Dadine, ora mung DIUNDHANG thok, ananging dikon manut, supayane isa slamet lan mulih menyang negarane. Sing krungu lan banjur netepi undhangan lan manut, mesti nampa keslametan, ananging sing krungu njur oa nggugu, ya ora slamet.

 

Ora mung ing jamane nabi Yesaya leladi, ing jaman saiki jan-jane Gusti Allah kuwi ya tanah ngundhang menungsa. Klebu sing maca tulisan iki ya DIUNDHANG dening Gusti. Njur DIUNDHANG kuwi dikon ngapa?Ya kon manut kersane Gusti, ben nampa keslametan. Mung sapa sing sadhar wis DIUNDHANG dening Gusti lan netepi undhangan wae sing bakalan slamet, sing ora ya rasah bingung nalika ora nampa keslematan. Uga nalika menungsa nampa rekasaning urip,kuwi ora merga Gusti duka, kuwi amarga menungsane sing mbalela. Mulane, payo pada nyepadakne, supaya isa krungu Undhangane Gusti lan sakbanjure sadhar yen awake dewe iki kabeh DIUNDHANG dening Gusti.

 

“Suk setu jolali Lik, ana ibadhah Sabtu sunyi..” Ngomonge Dalijo,nalikasore kuwi ngobrol neng Cakruk Sor Talok.

“Weh, aku ramangkat Jo, aku rumangsa raentuk Undhangan…”Semaure Lik Ndoleng sakrasane.

“Iki informasi saka aku ya minangka Undhagan lho Lik” Dalijo sajak jik sabare ngeram.

“Kabeh radiundhang Jo, mung informasi kliwat media social” Siwo solebo melu nenggepi, sinambi klepas-klepus karo jisamsune.

“Patrahe ra arep mangkat wae, nddak kokean petingsing Lik? Lha wong ngibadhah kon kaya rapat, njaluk diundhang…jian aneh pol kowe kuwi Lik, “ Iin saka pawon melu nenggepi.

“Kabeh awake dewe iki DIUNDHANG dening Gusti, ananging baba rep mangkat apa ora,kuwi hak..wis ngono wae, aku arep mapan turu, ngancani mbahe sing kekeselen..” Ngendikane Pakde Kento.

 

Mbah’e..

 

AJEG

 

Jemuah Wage 19 Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Pangentasan 30 :1-10

Jabur 51 :1-12

Ibrani 4 : 14-5:4

“Harun ngobonga dupa kang wangi ana ing misbyah mau saben esuk, samangsa ngresiki damar-damar. Lan samangsa Harun nyumed damar ing wayah sore, Harun iya ngobonga maneh, dadi pangobonge dupa iku ajeg ana ing ngarsane Pangeran Yehuwah, ana ing satengahira turun-tumurun.” Pangentasan 30:7-8

 

AJEG kuwi tegese kahanan kang tanpa mandeg utawa leren. Kaya tembung liyane, AJEG kuwi kahanane netral, artine gumantung karo ukara kang dieloni dening tembung AJEG kuwi. Mulane, arep negatip utawa positip artine tembung AJEG, kuwi gumantung ukarane, amarga tembung AJEG kuwi mung arep nyritakne kahanan.

 

Tembung AJEG kuwi nate dadi dhawuhe Gusti, ana neng Kitab Pangentasan, ing kana cetha banget yen Gusti Allah ndhawuhi Imam Harun lumantar nabi Musa, cikben nganakake pangobongan dupa lan damar ana ing misbyah kanthi AJEG. Kuwi ngemu teges,supaya anggone wong ngisrael manembah ya AJEG. Sanadyan ketok’e mayar, ananging njaga supaya kahanan isa AJEG kuwi ya butuh pangeorbanan. Supayane AJEG ana dupa ya kudu ngupaya, isa tuku lan uga isa nggolek dewe, gumantung kahanan. Supayane AJEG ana damar , ya kudu ngupaya kanthi tuku lan uga nggolek dewe. Cethane, kanggo njaga supaya kahanane manembah neng misbyah AJEG, kabeh ubarampe kudu tansah cinawis.

 

Ora mung nalika jamane bangsa ngisrael kang dipimpin dening nabi Musa lan Imam Harun wae kahanan manembah kuwi kudu AJEG, ing jaman saiki ya kudu mengkono. Aja kendhat olehe menembah lan uga sranane manembah kuwi kudu AJEG ana, lan yen ora ana kudu nggolek,aja mung njagakne liyan sing mbididaya. Kayadene ing jamane Imam Harun lan nabi Musa, anggone njaga cikben kahanane misbyah AJEG ana ubarampene manembah, ing jaman saiki kudune ya mengkono. Yen sranane entek,ya kudu nggolek, yen sranane kudu tuku ya kudu kabeh wani udhu, kuwi kabeh supaya kahanan manembah marang Gusti Allah kuwi AJEG, aja kendhat apa meneh mandheg, merga kuwi ora dadi kersane Gusti. Kanggo ngupayakne sranane manembah ya aja uthil-uthil, aja pelit-pelit, sing loma marang Gusti Allah, ben tansah nampani ati bungah.

 

Manut kawicaksanane nabi Musa lan Imam Harun, misbyah kanggo manembah kuwi kabutuhan pokok’e menungsa, lan ing jaman saiki mbokmenwa ya ngono. Mula saka kuwi, supayane srana manembah kuwi tansah AJEG kahanane, payo padha mangerteni kabutuhan bab sranane manembah. Aja mung manembah tanpa srana lan tanpa korban, kuwi istilahe  mung nunut,ragelem cucul. Watak ragelem cucul kuwi ing jaman saiki okehe ngeram, sakndayak abuh, malah mbokmenawa sing maca tulisan iki ya klebu wong sing geleme mung nunut lan wegah cucul. Sepisan meneh, kudu dieling supaya Sranane manembah kuwi AJEG ana, kudu ana prabea kanggo lantarane. Wis semene ndisik, iki arep ngumpul neng cakruk Sor Talok.

 

“Leng,tumben rung nyumet udud?” Takone Siwo Solebo, nalika lagi tekan Cakruk, ananging ngerti Lik Ndoleng durung udud.

“Sik, nunggu kahanan sing tepat..bab udud barang yen aku kudu angon wayah lho Bo..” Semaure Lik Ndoleng.

“Yen bab angon wayah aku cocok Leng, ananging yen angonmu wayah bab udud kuwi mung nunggu tekane Kang Solebo utawa Dalijo, kuwi jian kebangeten” Unine Pakde Kento, menehi wawasan bab “tradisine” Lik Ndoleng.
“Pancen Paklik niku konsisten kok Dhe, utawa manut seratane mbah’e, AJEG,ing bab napa kemawon. AJEG njaluk udud, AJEG nginceng Yu Wasti, AJEG ngeyele…” IIn, ngetokne kopi sinartan maido pakne Cilik.

“Crigis In..kowe kuwi ngetokne wedang rasah melu rembugan..”Semaure Lik Ndoleng.

“Lik, kae tanduranmu Porang kok jik AJEG wae, apa ora mbok rumati?” Takone Dalijo, nalika nembe nusul neng cakruk.

“Kabeh AJEG ora kerumat kang, mula mbiyen Yu wasti ya mlayu, milih rangkulane kang Markun, wong paklik ya AJEG, ratahu adus..” Iin muni ngonoo njur mlayu neng pawon, dene Lik Ndoleng mung bekah-bekuh misuh.

“Jrettt..AJEG kena terusss..jindulll!!!!”

 

Mbah’e..

 

WAYAHE

 

Kemis Pon 18  Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Yesaya 30 :15-18

Jabur 51 :1-12

Ibrani 4 :1-13

Awit saka iku Pangeran Yehuwah ngantos-antos marang wektune anggone bakal ngatingalake katresnane marang kowe kabeh; mulane banjur jumeneng arep nandukake kawelasan marang kowe kabeh. Amarga Pangeran Yehuwah iku Gusti Allah kang adil; rahayu sakehe wong kang nganti-anti marang Panjenengane!

Yesaya 50:18

 

Tembung WAYAHE kuwi dudu tembung kang angel dimangerteni artine, sanadyan isa ngemu teges cacah loro. Sepisah, WAYAHE kuwi isa nduweni arti “wektune”, lan sing kapindone isa nduweni arti “putune”, gumantung karo ukarane. “Wis WAYAHE nenadhur, amarga mangsa udan wus teka..” Ing ukara kuwi tembung WAYAHE nduweni arti “wektu”, dene ing ukara iki, “Kang Petuh nembe mlaku-mlaku karo WAYAHE”, ing ukara iki tembung WAYAHE nduweni arti “putune”. Tulisan BENINGE EMBUN ESUK ing dina iki mung arep ngrembug bab tembung WAYAHE kang nduweni arti “wektune”, ben ora salah “diintepretasi”, mula kudu dijlentrehake sakdurunge.

 

Piwulange Kitab Suci saka wacan leksionari dina iki, salah sijine saka Kitab Yesaya, memulang bab WAYAHE Sang Yehuwah, utawa wektune Sang Yehuwah tumindak kanggo nulungi para Kagungane. Nalika mbiyen bangsa ngisrael (muga-muga pak guru sing manggon neng Weleri, ora bingung maning) ngeyele ngeram, Gusti Allah nunggu wektu,nunggu WAYAH sing pas kanggo nulungi,nelakake katresnane, nandukake kawelasane. Dene kang dadi WAYAHE Gusti Allah kuwi beda karo wektune menungsa, mula njur ana unen-unen “kudu angon wayah”. Semono uga Gusti Allah, anggone arep nandukake tresnane lan paring pitulungan kuwi ya manut WAYAHE sing pas. WAYAHE Gusti Allah lan wektune menungsa kuwi beda, lan ing kene menungsa kudu sabar sinartan sengkut manembah. Menungsa ora pareng “ngegege” mangsa, amarga menawa durung tumeka ing WAYAHE Gusti, mokal samubarang bakalan klakon.

 

Saka piwulange Kitab Yesaya, isa dipethik pasianon apik kanggo nglakoni urip iki.Aja pisan-pisan mbalela marang Gusti, aja ngegege mangsa lan uga aja meksa kersane Gusti. Menawa ana menungsa sing mbalela (sing maca tulisan iki aku yakin ora ana..ora ana sing ngaku) lan diwenehi wektu dawa, kuwi ora ateges Gusti ngetokake menungsa tumindak ala lan salah, ananging sejatine kuwi merga Gusti menewi wektu supaya mertobat. Lan sakwise mertobat, kuwi tumeka WAYAHE Gusti Allah menehi berkah kang ora tinemu nalare menungsa. Mula saka kuwi, saiki payo pada eling, njur tumindak apik sinartan nunggu WAYAHE Gusti mbabar berkah mirunggan marang awake dewe. Sepisan meneh aja ngegege mangsa, aja meksa Gusti, aja mbalela, sebab menawa tumeka ing WAYAHE Gusti, berkah lan paukuma kuwi wus cumepak.

“Jo, apa wis tekan WAYAHE panen Porangmu?” Takone Siwo Solebo marang Dalijo,sing bengi kuwi jik kethuprekan miliki panene Porang.

“Uwis Wo,ananging durung kabeh” Semaure Dalijo sinambi milihi Katak Porang lan ngekep MLDne.

“Lha tinimbang ribet, mbok kabeh diopeki wae Jo, dipanen. Kepenak neng awak,ora ben kesuk lan sore niliki Porang..” Lik Ndoleng melu urun rembug, sinambi maca Buletin Adi Yuswa GKJ, sanadyan mbuh ngerti apa ora karepe.

“Raisa Lik nganggo pola kaya ngono kuwi. Katak Porang kuwi menawa durung jiglok seka wite, ora apik kanggo bibit, mula kudu nunggu WAYAHE sing pas, ora isa dipeksa..kudu sareh lan sabar..” Semaure Dalijo.

“Emange kowe Lik, senengane kesusu, das-des ananging ora kasil…mbiyen kae yen sabar, mesti Yu Wasti gelem karo kowe lho Lik..” Iin ngeteri kopi lan pacitan lan melu nggarapi Lik Ndoleng.

“Denggelmu krowak kuwi In…lha iki ngrembug WAHAYE panen Porang malah tekan Wasti..marahi rinduku menggunung..” Unine Lik Ndoleng.

“Ora mung bab panen Porang, kabeh kang lumaku iki kudu manut WAYAHE Gusti, tugase menungsa mangerteni WAYAHE kang pas, mula disengkut anggone sinau lan manembah..” Ngendikane Pakde Kento.

 

 

Mbah’e..

 

DILUKARI

 

Setu Pon 13 Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Gambar Lukare Bulbil Saka Wit Porang

Wilangan 20 :22-29

Jabur 107 :1-3,17-22

Yokanan 3 :1-13

“Imam Harun tumuli dilukari pangagemane dening Nabi Musa lan diagemake marang kang putra Eleazar; Imam Harun tumuli seda ana ing pucake gunung kono. Nabi Musa lan Imam Eleazar banjur padha tedhak saka ing gunung iku mau.” Wilangan 20 :28

 

Asale saka tembung lingga Lukas, kang tegese ucul utawa pisah saka.. Tembung Lukar isa dadi pisang-pirang tembung, salah sijine DILUKARI, kang tegese dijupuk utawa dipisah saka.. Menawa DILUKARI busanane, tegese apa kang nembe dienggo diuculi, anane DILUKARI kuwi amarga ora isa nglukari dewe. Sakliyane ora isa nglukari dewe, kuwi amarga ana sing luwih nduweni kuwasa,mulane sanadyan ora gelem, yen wis tumeka ing titi mangsane ya kudu DILUKARI.

 

Crita neng Kitab Wilangan bab 20, crita bab sedane Imam Harun, kuwi isa dadi pepeling tumrap sapa wae. Sakdurunge nyawane Imam Harun dijupuk saka ragane amarga wis rampung tugas ayahane ana ing njagad padhang iki, kabeh penganggone kudu DILUKARI, dene sing nglukari ya Gusti allah dewe lantaran nabi Musa, adine Imam Harun. Lukare apa kang sinadang dening Imam Harun sakdurunge tinimbalan kuwi isa dadi gegembaran kanggo sapa wae sing gelem nyinau bab urip neng ngalam-ndonya iki, yen wis tekan ing ttiti mangsane, kabeh kudu “mulih marang mula-mulanira”. Kayadene anggone teka neng njagad iki ya ora nganggo lan nggawa apa-apa, mulane nalika mulih ya apa kang sinandang kudu DILUKARI.

 

Saka crita Kitab Suci iki, isa dijupuk pasinaon apik, supaya menungsa ora mbledik kahanan kang anane mung sinandang,mung dingo nalika urip, amarga yen wis tekan titi mangsane kudu “Mulih”, kabeh kang dienggo kudu DILUKARI. Gelem ora gelem kudu gelem, lha wong sanadyan nalika mati penganggone melu dipendhem sing mati ya babarblas ora isa nggunakne, aluwung diddum marang sing jik urip. Lha njur apa tegese nalika urip ora oleh makarya ben isa makmur? Oleh,malah kudu makarya, ananging aja pelit,aja uthil,aja mung mikir awake dewe. Cukup sewaregan wae, amarga urip iki wis dieksa,dirumat dening Gusti Allah. Mikir lan elinga marang liyan sing mbutuhake srana urip. Yen ana berkah merga makarya kang mituhu, endumen marang liyan, aja srakah,aja alamah. Eling, sepira akehe bandha donya olehmu nglumpukake neng ndonya iki, kabeh bakalane DILUKARI sakdurunge nyawa oncat lan raga dipendhem.

 

“Jo, aku maca BENINGE EMBUN ESUK, tulisane mbah’e ing dina iki, dadi gigrik, wedi lan miris…” Lik Ndoleng miwiti rembugan neng Cakruk Sor Talok sajak serius, ing kono wis ana Siwo Solebo, Pakde Kento, Dalijo lan ketamon Kyai Jobros.

“Wong kok jirih temen ta Leng, seka cilik rung thukul rambutmu,tekan saiki entek rambutmu meneh jik jirihmu ngeram..” Pakde Jobros nanggepi omongane Lik Ndoleng.

“Lambemu Bros, mbok digatekne kuwi tulisane mbah’e. Jian medeniiii..” Semaure Lik Ndoleng, Dalijo malah durung muni, merga jik menthelengi androite.

“Kuwi pepeling jenenge Leng, urip neng ngalam-ndonya kuwi mung mampir, mula nalika balik ya kabeh kudu DILUKARI, kaya nalika teka neng njagad iki..” Kaya padatan, wicaksana anggone Pakde Kento menehi penemuning urip.

“Mula aja pelit-pelit Leng, tabunganmu diddum karo sik mbutuhake. Aku butuh, nggo nambahi nandhur Porang, kae dulur-dulur okeh sing butuh, lumantar ngedum bandamu, dongane para sedulur apik,mujekne sing mulya marang awakmu…” Siwo Solebo melu urun rembug.

“Oiya Lik, Yu Wasti yaw is nandhur Porang lho, kapan kae Kang Markun njaluk bibit neng aku.Kana, ditukokne bibit sing okeh, ben isa njawil..” Dalijo muni sakrasane lan Lik Ndoleng sajak mencereng, mbuh wedi yen kabeh DILUKARI apa wedi yen njawil Wasti konangan Markun, mangga para maos sing mbacutake crita. Sing cetha, kabeh bandha donya iki bakalane DILUKARI nalika mbesuk mulih marang klanggengan!

 

 

Mbah’e..

 

DILUBERAKE

 

Jemuah Pahing 12 Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Daniel 12:5-13

Jabur 107:1-3,17-22

Efesus 1 :7-14

“Sabab iya ana ing Panjenengane marga saka rahe, kita kaparingan tetebusan, yaiku pangapuraning dosa, manut gunging sih-rahmate, kang wus diluberake marang kita kalawan sagunging kawicaksanan lan pangreten.

Efesus 1 :7-8

 

DILUBERAKE kuwi tembung daden, asale saka LUBER, sing tegese kebak pol utawa kebak banget. Mulane tembung DILUBERAKE kuwi tegese kahanan kang digawe dadi kebak kanthi nguwihi saka ukuran kang ana. Sanadyan sejatine tembung DILUBERAKE kuwi kanggo nggambarake kahanane barang kang katon utawa sinawang, ananging suwening-suwe, tembung iki isa uga kanggo nyandra kahanan utawa samubarang kang ora katon, kayata bab tresna lan katresnan. Mula ya aja kaget yen njur ana sing muni, “si kae tresna temenan karo si iki, mula tresnane ya DILUBERAKE”.

 

Kitab Suci kuwi crita bab pengalamaning wong-wong jaman mbiyen. Dene kang dicritakne kuwi bab kaya ngapa gedene katresnane Gusti  Allah marang dewek’e. Amarga sing crita wong uakeh lan sing nulis ya wong akeh, mula mestine ya beda-beda anggone nyritakake lan uga beda anggone ngalami katresnane Gusti. Rasul Paulus uga nyritakne lan mulangake pengalaman bab sepira gedene katresnane Gusti Allah, saking ora isa dicandra nganggo basa mulane njur katresnane Gusti Allah kuwi digambarake kaya banyu kang ngebaki wadahe, LUBER. Saka kahanan kang kaya mengkene iki, sakbanjure rasul Paulus memulang bab LUBERING katresnane Gusti marang menungsa, lan lumatar katresnane Gusti kang DILUBERAKE kuwi menungsa isa nampa pangapuraning dosa, nampa keslametaning urip.

 

Mulane, kanggo sing rumangsa menungsa, ora usah kemaki, ura usah kumenthus, ora usah glelang-gleleng ura usah mbagusi, ora usah plaiying piktims, ora usah kakean polah, merga urusan keslametaning urip langgeng kuwi mung amarga saka katresnane Gusti kang DILUBERAKE. Tanpa Lubering katresnan saka Gusti, mokal menungsa isa nampa kaslametan, wis kuwi wae. Dadi yen jik ana sing kemaki, kemayu, judhes lan sombonge ngeram, peliteora ukuran, njaluk dialem lan gampang nesunan, elinga yen urip iki ana mung merga katresnane gusti kang DILUBERAKE, mula ya ayo padha melu NGLUBERAKE katresnan iki marang liyan, ben kabeh nampa katentreman.

 

“In, iki do ngandi kok yahmene durung ana sing  njedeul?” Lik Ndoleng mbengok saka cakruk sor Talok, merga rung ana kancane.

“Kang Dal ana rapat Pemberdayaan Ekonomi Gereja, lan kayane Siwo Solebo lan pakde Kento melu, mula durung padha teka, Ananging wis takcawiske kopi lho Lik.”Wangsulane Iin saka njero pawon.

“Weladalahh…kok ana wae sing kudu dilakoni cah-cah kuwi, ngene terus aku kapiran In…’ Unine Lik Ndoleng meneh.

“Mulane Leng, ben aja kapiran, melu dadi Team Pemberdayaan Ekonomi Gereja. Iki rencana arep nandhur Porang, jare Dalijo prospeke cerah..” Ngendikane Pakde Kento.

“Iyo Leng, aku ya arep melu nandhur dewe, mandiri,sakliyane melu ngrumat nggonane nggreja” Siwo Solebo melu urun rembug.

“Anane aku lan kanca-kanca ambyor neng gawean iki, merga ngrasakne katresnane Gusti Leng, kang DILUBERAKE marang urip iki, mula aku ya kudu mbales katresnane Gusti..” Pakde Kento kaya padatan, memulang sakjroning jejagongan.

“Melu neng Tim PEG Lik, mosok kalah kato kang Markun, wis melu neng Tim, uga nandhur Porang dewe. Jian sregepe ngeram…” Unine Dalijo.

“Mula sregep kuwi, mulane mbiyen Yu Wasti ya kekinthil kang Markun, lha paklik wae…..A.” Durung rampung Iin muni, ketungka pisuhane Lik Ndoleng .

“Trondolllooooo…kena meneh …Jretttt!!” Gremengane Lik Ndoleng.

 

 

Mbah’e..

KABUTUHUAN

 

Rebo Kliwon 10 Maret 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Ezra 6 :1-16

Jabur 84

Markus 11 :15-19

“Lan apa kang dibutuhake, kayata sapi lanang enom, wedhus gembel lanang, cempe kanggo kurban obaran konjuk marang Allahing swarga, mangkono uga gandum, uyah, anggur lan lenga, miturut pituduhe para imam ing Yerusalem, kabeh iku kudu kawenehake saben dina, aja nganti gothang, supaya padha bisa ngaturake kurban kang gawe renaning panggalihe Gusti Allahing swarga lan ndedonga kagem Sang Prabu dalah para putrane.”Ezra 6 :9-10

 

KABUTUHAN kuwi tembung linggane Butuh, sing tegese apa kang diperlokake lan kudu dianakake, amarga yen nganti ora dianakake, isa ana kang bakalane gothang utawa ora jangkeb. Saka tembung Butuh njur isa dadi tembung KABUTUHAN, sing tegese kahanan utawa samubarang kang kudu ana, mbuh kepiye carane antuk lan nggolek, supaya lumakune urip dadi pas utawa jangkeb. KABUTUHAN beda karo pepinginan, amarga pepinginan kuwi menawa ora klakon ora marakne gothang, yen KABUTUHAN kudu ana, amarga yen ora ana isa marakna kahanane njomplang sak njomplang-njomplange.

 

Piwulang bab KABUTUHAN kuwi okeh sliweran neng Kitab Suci, salah sijine neng Kitab Ezra. Neng kana dicritakne, kepiye anggone Sang Prabu Darius, sing dudu wong ngisrael, nduweni sedya mulya kanggo melu cawe-cawe anggone mbangun Pedaleman Suci kanggo ngabektine bangsa ngisrael. Sanadyan prabu Darius dudu pawongan kang ngrasuk kapercayan Yahudi, ananging amarga pirsa yen kuwi papan kanggo manembah marang Kang Akarya Jadad, mula paring dhawuh, supaya apa kang dibutuhake kanggo adeging Pedaleman Suci kuwi kudu dicukupi.Iki oraisa dinyang, iki harga mati, rameksa ananging kudu!!! Paribasan pasar, apa kang dadi penemune prabu Darius kuwi pasar modern, harga pas lan raisa dinyang, mbuh piye carane kudu diana’ake apa kang dadi KABUTUHAN mbangun Pedaleman Suci kuwi.

 

Bab mbangun papan pangabekti ora mungana  ing jamane raja Darius, ing jaman saiki ya jik klakon, lan ing sakjroning mbangun kuwi ya nduweni KABUTUHAN. Sing mbedakne mbokmenawa bab “cara pandang”. Yen ing jamane raja  Darius, lan ing kene klebu si Darius dewe, KABUTUHAN kanggo mbangun pedaleman Suci kuwi klebu sing nomer siji, ing jaman saiki mbokmenawa beda. Bab KABUTUHAN mbangun Pedaleman Suci ing jaman saiki mlebu KABUTUHAN, ananging dudu kang nomer siji, dudu kang Kapisan, isa wae kuwi mlebu sing nomer keri dewe. KABUTUHAN mbangun adeging Pedaleman Suci ing jaman saiki kalah karo gengsi, kalah karo kuota internet, kalah karo butuhing weteng, kalah karo wedi yen ora mangan mulane njur tabungane pirang-pirang “M” ananging babarblas ranggagas KABUTUHANE Pedaleman Suci.

 

Jamane raja Darius mbokmenawa ya ana wong Yahudi sing isin, amarga Darius sing ora ngrasuk kapercayan Yahudi wae nduweni krenteg apik lan malah ngupayakne apa kang dadi KABUTUHAN mbangun Pedaleman Suci kudu dianakne. Yen ing jaman saiki mbuh kepiye klakone, mbuh jik ngrumati rasa isin apa ora. Lha lire kepiye? Lha saiki wong siji mbangun omah papat tekane limo mayar wae, bareng ndandani Pedaleman Suci jik nunggu suwi,kuwi wae malah nggawe proposal njaluk liyan, kamangka ya nduwe apa kang dadi KABUTUHANE kanggo ndandani. KABUTUHAN kuwi kabeh wong nduwe, ananging bab carane mapanake sing beda-beda. Raja Darius mapanake KABUTUHAN mbangun Pedaleman Suci ana ing papan kang utama, mbuh yen sing nulis lan sing maca tulisan iki..

 

“Payu pira sapimu Leng?” Takone Kang Solebo, nalika sore kuwi jagongan neng Cakruk Sor Talok.

“Telungpuluh kurang seprapat Bo…” Semaure Lik Ndoleng, njur njaluk jisamsune Siwo Solebo, didudut lan njur diudud.

“Sing mirunggan kanggo Gusti yawis mbok piker kuwi Leng?” Takone Siwo Solebo.

“Uwis Bo..” Semaure Lik Ndoleng.

“Wingi Kang Dalijo bar panen Porang kae, kabeh diwenehne kang Markun lho..jarene pisungsung pembarep..yen kowe palinga mung satus seket Lik,kuwi wae diamplopi guedi, ..” Iin  ngeterake wedang njur nimbrung melu rembugan.

“Jrett, malah konangan…..Dusss” Batine Lik Ndoleng, sinambi mbatin. “Haiyah, sing maca tulisane mbahe iki pora ya pirang-pirang sing lakune kaya aku, sing luwih parah ya okehe ngeram…”

 

Mbah’e..