RAMINGKED

 

Selasa Wage 9 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 24 : 11-27

Jabur 113

1 Timotius 5 : 9-16

“Pinujia Sang Yehuwah, Gusti Allahe bendaraku Abraham kang ora ngingkedi sihe kasetyane marang bendaraku, sarta Sang Yehuwah wus nuntun lakuku ana ing dalan kang anjog ing daleme para sadhereke!” Purwaning Dumadi 24 : 27

 

Tembung RAMINGKET kuwi asale saka rong tembung, yakuwi oral an mingket. Ora kuwi isa nduweni arti tanpa,babarblas dene Mingket kuwi tegese pindah panggonan. Mula saka kuwi RAMINGKET tegese ora pindah utawa ajeg ana ing kahanane. Kaya tembung-tembung liyane kang nduweni arti ora mung tunggal, isa positif lan negative, semono uga tembung RAMINGKET uga isa nduweni arti kang ora mung tunggal, gumantung ukara lan kahanane.

 

Neng Kitab Suci, cethane neng Purwaning Dumadi bab 24 ayat 27 ana tembung kang cedak karo tembung RAMINGKET, yakuwi ora ngingkedi. Kuwi nyeritakne bab Sihe Gusti Allah kang dirasakne RAMINGKET dening para abdine rama Abraham kang nembe kautus nggolekne bojo Iskak. Apa kang kaucapake dening abdine rama Abraham kuwi metu saka kapercayan lan pengalaman. Kapercayan yen sakabehe lakune bakalan katuntun dening Gusti Allah, lan uga pengalaman merga Sihe Gusti Allah pancen RAMINGKET saka uripe para abdi kang ngayahi ayahan peparinge bendarane.

 

Pancen sakdurunge ngayahi ayahan peparinge rama Abraham, para abdi ngrasa wedi lan was sumelang kanggo nggolekne bojo Iskak, ananging sakwise entuk “nasehat” lan berkah saka rama Abraham, para abdi njur nglakoni ayahan kuwi. Njur aja nalika lumaku tumuju papan leluhure bendarane, apa ya ora tuwuh rasa wasumelang lan kuatir? Mestine lumrahe menungsa kang ginubet ing dosa tetep ana, ananging amarga daya kekuatan percaya yen Sih Rahmate Gusti RAMINGKET saka ing uripe lan atahane, mula sakabahe kuatir lan wasumelang isa tinelukake.

 

Urip iki sejitine ya kaya para abdine rama Abraham, yakuwi kudu ngayahi ayahan, lan ayahan kuwi sejatine “dudu urusane dewe”, malah ora ana gegayutane karo urip pribadi. Ananging merga percaya yen ayahan kuwi peparinge Gusti Allah, mulane para abdine rama Abraham tulus iklas anggone nglakoni. Semono uga ing jaman saiki, sejatine kabeh ayahan  kuwi asale saka Gusti Allah, dene lantarane ya pirang-pirang kahanan. Sejatine para abdine rama Abraham isa protes karo bendarane, “iki sanes jobdisk kula lhe ndara, mosok kula kapurih nggolekne bojo,,kan kula tukang ngarit lan angon?”, ananging kuwi ora dilakoni, merga para abdi percaya yen gaweanne bendarane kuwi kersane Gusti, mula njur dilakoni kanthi pangucap syukur. Yen ing jaman saiki “spiritualitas” abdine rama Abraham kuwi tuwuh lan ngrembaka, mesti urip iki bakalan kebak ing tentrem lan rahayu.

 

“Jo, yen kabeh lumakune kaya para abdine rama Abraham, penak ya? Sih Rahmate Gusti RAMINGKET saka ing uripe..” Lik Ndoleng muni ngono sinambi nyumet pituneme.

“Kabeh mesti klakon kaya mengkono Lik, sauger gelem nglakoni, ora nyelaki kersane Gusti..” Semaure Dalijo, ya melu nyumet, ananging dudu pitunem, yakuwi emelde.

“Weh, lha yen kuwi dudu masalahku, umpamane, piye carane ngerti yen kuwi kersane Gusti lan Sihe Gusti RAMINGKET saka ing uripku?” Takone Lik Ndoleng.

“Mayar Lik, lakoni wae, kuwi kang bakalan mbuktekake,aja wedi lan wasumelang karo wewayangan Lik..” Semaure Dalijo.

“Weh, poiya ya …ananging kok…hmmm..” Lik Ndoleng sajak nggedumel.

“Merga njenengan mangu-mangu, mula rasido entuk Yu Wasti…wurung..” Dalijo sajak ngenyek Lik Ndoleng.

“Duss…malah nyangkut kuwi meneh Jooo!!” Semaure Lik Ndoleng sinambi ngisep pitunem, sajak nikmate ngeram.

TINUNTUN

 

Senen Pon 8 Desember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 24 : 1-10

Jabur 113

1 Timotius 5 : 1-8

“Sang Yehuwah Allah ing swarga, kang wus nimbali aku saka ing omahe bapakku lan saka tanahe kulawargaku, kang wus paring pangandika marang aku, malah nganggo supaos: Turunira bakal Sunparingi tanah iki, iya Panjenengane iku kang bakal ngutus malaekate lumampah ana ing ngarepmu, temah kowe mesthi bakal bisa ngolehake jodho anakku saka ing kana,…” PD 24 : 7

 

Crita bab rabine Iskak kang tinulis neng kitab Purwaning Dumadi bab 24 isa kanggo kaca benggalaning urip bab kepiye anggone wong percaya marang Gusti Allah nglakoni panguripane. Rama Abraham kang wus rumangsa sepuh, kelingan marang butuhe anake lanang (Iskak), yakuwi bab bojo kang bakalane ngancani uripe tumeka poncoting urip, njur ndhawuhi para abdi supaya mbudidaya nggolekake bojo. Anggone  ndhawuhi ora mung sembarangan, ananging tinalesan kapercayan lan uga tetimbangan-tetimbangan, salah sijine ora oleh wong wadon saka wilayah sing nembe dienggoni.

 

Lumrah yen para abdi kang diutus tuwuh was sumelang sakumpama mengkone ora kepethuk wong wadon kang mlebu “kriteriane” rama Abraham. Pirsa kahanan kang kaya mengkono kuwi, rama Abraham banjur menehi pangandikan bab prasetyane Gusti Allah marang deweke, yen sakmengko tedakturune bakalan okehe ora njamak. Sauger para abdi nglakoni manut petungan lan dhawuhe rama Abraham, mesti bakalan “sukses” ing pagaweane, amarga (manut ngendikane rama Abraham), bakalan ana malaekate Gusti kang kautus dening Gusti nuntun lakune para abdi. Rama Abraham menehi pengandel marang para abdine, yen bakalan TINUNTUN dening Gusti lumantar malaekate. Ngerti kang kaya mangkono kuwi mau, para abdi njur nglakoni apa kang dadi kersane rama Abraham kanthi percaya yen bakalan rampung anggone netepi dhawuhe bendarane. Ing pungkasane pancen para abdine rama Abraham “sukses” mboyong Ribka menyang ngarsane rama Abraham lan dadi garwane Iskak.

 

Lelakone urip menungsa kuwi meh padha kaya kang dialami dening rama Abraham, yakuwi tansah nemahi kabutuhan-kabutuhan kang kudu dijangkepi. Rama Abraham butuh mantu, njur adedasar kaprcayan ngupayakne mau cikben klakon, semono uga  wong ing sauruting jaman, klebu sing maca tulisan iki, ya kudu nggoleki apa kang dadi butuhe. Sinau saka rama Abraham anggone nggolek butuh kang tinalesan percaya, mula saiki ya payo ngayahi apa wae tinalesan percaya lan pasrah dalah nyenyuwun marang Gusti supaya “ngutus malaekate” kanggo nuntun lakuning urip kanggo nyukupi butuhing urip. Payo sinau saka rama Abraham lan para abdi, kang sumarah marang Gusti Allah lan uga sangkul sinangkul ing bot repoting urip.

 

“Jo, kok para abdine rama Abraham kuwi mnaute ngeram ya, dikonkon ngapa-ngapa gelem wae ik?” Takone Lik Ndoleng.

“Kuwi merga uripe wis percaya bakalan TINUNTUN dening Gusti Allah Lik..”Semaure Dalijo.

“Kira-kira pas ngayahi ayahan kuwi entuk bonus tambahan ora ya Jo?” Takone Lik Ndoleng meneh.

“Para abdi kuwi wis masrahake uripe marang Gusti Allah, lumantar rama Abraham, mula ngayahi ayahan peparinge bendarane kuwi berkah sing raukur gedene Lik..” Semaure Dalijo meneh..

“Oiya ding, jale jaman saiki…mesti para abdi kokean alesan…” Lik Ndoleng sajak protes.

“Huss..rasah tekan wong jaman saiki…wis pokus wae marang dhawuhe Gusti..” Unine Dalijo.

 

 

NGANDEL

 

Setu Legi 6 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Rut 4 : 18-22

Jabur 127

Markus 11 : 12-14,20-24

Aku pitutur marang kowe: Satemene sing sapa calathu marang gunung iki: Mumbula lan nyegura ing sagara, uger sajroning batin ora mangu-mangu, nanging pracaya yen apa kang diucapake iku mesthi kalakon, mesthi iya bakal kalakon. Mulane Aku pitutur marang kowe: Apa bae kang koksuwun lan kokdongakake, padha ngandela yen kowe wus kaparingan, dadi iku mesthi iya bakal kaparingake marang kowe. Markus 11 : 23-24

 

NGANDEL kuwi mayar menawa mung ana ing tetembungan, ananging angel menawa tekan tataran nglakoni.NGANDEL kuwi kahanane uri[ kang tinalesan rasa, dene rasa kuwi kuwat lan ora isa diowahi dening apa wae. NGANDEL kuwi tetep tatag nalika kahanan kang lumaku durung klakon kaya kang dikarepake, mulane ing kahanan iki panggoda bisa njugrugake pangandele menungsa.

 

Crita bab NGANDEL kuwi okeh neng kitab suci, salah sijine neng Injil Markus bab 11. Ing kana dicritake kepiye Gusti Yesus makarya lan ndadekake wit anjir sing ora uwoh njur dingendikani lan dadi matine. Ing kahanan kang kaya mengkono kuwi, nalika para sekabat weruh, njur pada nggumun. Ing sakjroning kahanan pada nggumun kuwi mau Gusti Yesus ngendika, “ Satemene sing sapa celathu marang gunung iki : Mumbula lan nyegura ing segara, uger sajroning batin ora mangu-mangu, nanging percaya yen apa kang diucapake iku mesthi kelakon, mesti iya bakala kelakon. Mulane Aku pitutur marang kowe, Apa bae kang koksuwun lan kokdongakake, pandha NGANDELA yen kowe wus keparingan, dadi iku mesti iya bakal kaparingake marang kowe..” Mungsuhe NGANDEL kuwi mangu-mangu, lang mangu-mangu kuwi isa tuwuh nalika kang klakon beda karo kang dipercaya.

 

Apa kang tinulis neng Kitab Suci kuwi isa klakon ing saben jaman, klebu ing jaman saiki. Mula saka kuwi, sauger percaya kanthi tulus iklas marang Gusti Allah, apa wae kang dadi kabutuhaning urip, payo padha didongakne, lan mesti bakalan nampa berkah jumbuh karo kawicaksanane Gusti. sing cetha, aja mangu-mangu, aja owah gingsir, sing percaya marang Gusti Allah. Payo padha NGANDEL marang pangandikane Gusti, aja manut penemune dewe-dewe.

 

“Jo, mosok iya sih, yen NGANDEL , menungsa isa mindhah Gunung?” Takone Lik Ndoleng.

“Weh, ya jelas Lik. Lha sampeyan percaya ra karo pengandikane Gusti kui?” Takone Dalijo.

“Weladalah, ya percaya wae nganggo banget. Ananging kok ya..hmmm..” Unine Lik Ndoleng.

“Lha..raktenan ta..percaya utawa paNGANDELmu mung neng rembug Lik, ora wutuh sawutuhe urip, percaya ananging mung neng rembug, atimu blas ora percaya. Yen kaya mengkono mokal isa mindah gunung..” Dalijo sesorah lan Iin njedul, nggawa wedang panas.

“ Pantesan rasido olih Yu Wasti, wong percayamu mung sethithik Lik..Sampeyan blas ora NGANDEL karo Gusti” Unine Iin.

“Weh, cah siji iki, sewindu ranjedul, njedul-njedul njarag wong tuwek..” Grenengane Lik Ndoleng.

 

 

@lebuningjagad

MENGAREP

 

Jemuah Kliwon 5 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Rut 4 : 11-17

Jabur 127

Ibrani 9 : 15-24

“Sakehing wong kang ana ing gapura dalah para pinituwa banjur padha ngucap: “Inggih kula sami dados seksi, Sang Yehuwah mugi karsaa ngganjar dhateng tiyang estri ingkang badhe manggen wonten ing dalem panjenengan punika, kadadosna sami kaliyan Rakhel tuwin Lea, ingkang kalih-kalihipun sampun sami mbangun umat Israel, panjenengan dipun santosa wonten ing Efrata saha asma panjenengan misuwura wonten ing Betlehem.”

Rut 4 : 11

 

MENGAREP kuwi asale saka tembung lingga “ngarep”, sing tegese papan utawa kahanan sing ndisik utawa ora ana mburi. Saka tembung ngarep kuwi isa dadi pirang-pirang tembung lan nduweni arti utawa makna kang beda. Ngarep-arep, kuwi ya saka tembung ngarep, dene artine ngarep-arep yakuwi nunggoni kahanan, jenenge wae nunggu tegese ya durung klakon, mulane mesti mapane ana ing ngarep. Yen kahanan wis klakon ora mokal ana sing nunggoni. Uga saka tembung ngarep kuwi isa dadi tembung MENGAREP, sing tegese mapanake panyawang marang wektu sing bakalan klakon, ora mung nyawang memburi kang anane mung ngeling-eling kahanan kang wus klakon. Yen nyawang MENGAREP kuwi isa nuwuhake pengarep-arep, sakliyane rasa kuwatir, dene yen nyawang memburi anane mung getun karo getun.

 

Anane Boas gelem ngepek bojo Rut sing dudu suku bangsane lan uda wis randha kuwi amarga nyawang MENGAREP. Boas nduweni keyakinan maran Rut, amarga tumindak sing dilakoni. Boas ora nyawang sejarahe Rut sing saka bangsa liya, bangsa Moab kang ana ing penemune bangsa ngisrael ora klebu bangsa kang entuk Sih Rahmate Gusti. Boas uga ora nyawang sejarahe Rut kang nate dadi bojone sedulure (Mahklon), ananging nyawang MENGAREP kanthi yakin menawa kabeh wis ditata dening Gusti. Sakdurune njupuk Rut dadi bojone, Boas njaluk seksi para pinitua bangsane, supaya apa kang dilakoni kuwi ora nerak pepakone bangsane lan kabeh isa lumaku kanthi apik. Ing tembe mburine, saka crita kitab Rut, isa dimangerteni yen tumindak MENGAREP kang dilakoni dening Boas lan uga Rut, ndadekake berkah saka Gusti nggrojog mili marang brayat kuwi lan uga marang bangsa ngisrael.

 

Ing jaman saiki ora angel wong sing gelem nuladha Boas, nyawang MENGAREP. Sing okeh racake wong kuwi ngungkit-ungkit mangsa kang kawuri, lan  seneng nyritakake alane liyan. Ora gampang nemokake wong sing wani ngliwati dalaning iman Boas, wani mung nyawang MENGAREP. Mula saka kuwi, payo saiki padha sinau lan nuladha Boas sing wani nyawang MENGAREP, wani ninggal pengalaman kang wus klakon, mbuh kuwi kaya ngapa kahanane. Mung lumantar wani nyawang MENGAREP, menungsa bisa nduweni pengerep-arep, lan mung menungsa sing nduweni pengarep-arep kang kinaranan urip, amarga yen menungsa tanpa pegarep-arep, kuwi sejatine wis ora urip.

 

“Jo, mesakne temenan karo Panessa Angel, kecelakaan lan dadi patine” Unine Lik Ndoleng sinambi nyruput kopine.

“Aku ya nggagas ngono Lik, bojone kuwi woong sing kaya Boas nggon critane kitab suci, wani nyawang MENGAREP” Semaure Dalijo.

“Yuh, mesakne anake Jo, jik cilik kudu lola…” Unine Lik Ndoleng meneh.

“Lha kok ora trenyuh karo bojone Vanessa Angel ta Lik, kan ya melu tiwas merga kacilakan kuwi?” Takone Dalijo.

“Oiya ding Jo, kuwi wong lanang sing joss, sing wani ngappura sejarah, wani nampa kahanane bojone. Muga-muga anake mengkone dadi wong sing sembada..” Lik Ndoleng muni sajak nggrememeng.

 

@lebuningjagad

 

 

BOAS

 

Kemis Wage 4 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Rut 4 : 1-10

Jabur 127

Rum 5 : 6-11

“…makaten ugi Rut tiyang Moab, randhanipun Makhlon punika inggih kula pendhet dados semah kula, supados nggesangna malih namanipun ingkang sampun tilar tumrap ing siti pusakanipun. Kalayan makaten namanipun tiyang punika boten sirna saking gelenganing kulawangsanipun saha saking warga kithanipun. Panjenengan sami dadosa seksi ing dinten punika…” Rut 4 : 10

 

BOAS, tokoh kuwi dicrita’ake ana ing Kitab Rut, malah kepara kang dadi semahe Rut. BOAS kuwi wong sugih mblegedu ing jaman Kitab Suci, lan sepira okehe kasugihane ora dipalorake dening Kitab Suci, sing cetha BOAS kuwi sugih. Ing kitab Rut dicritakake kridhane BOAS anggone netepi uriplan sakbanjure kuwi dadi srana deweke dadi lantaran lahire Isai, ramane raja Dawud.

 

Crita bab BOAS kang sugih neng kitab Rut patut dienggo pasinaon bab lelakuning urip, kepiye tumindak kang kudu dilakoni. BOAS nalika ngerti yen sedulure mulih saka paran (ibu Naomi), njur ya ngerti kahanan kang diadepi dening sedulure, banjur tumindak. Dene alur critane kitab suci pancen kudu mapanake Rut kang makarya. Rut kang dadi wong neneka ana ing tlatah wewengkone Boas kudu ngayahi ayahan abot, yokuwi ngasag. Dene ngasag kuwi gawean luru pepanenan kang ketriwal ora dijupuk dening kang nduweni. Nalika akhire ngerti polahe Rut, BOAS njur tuwuh welase, lan lumantar maneka cara pungkasane ngerti kahanane Rut kang sakbenere.

 

Pirsa kahanane Rut, BOAS njur pengen ngrengkuh sanadyan kudu nebus kanthi rega kang larange ngeram. Dene kang kudu ditebus kuwi lemah warisane tilas bojone Rut. Amarga prentuling manah arep nulungi kahanane Rut, mula sanadyan larang tebusane lemahe, BOAS tetep nglakoni. Boas ora nakoni marang Rut, ngapa ndadak ngetutake Noami, lan ora manggon wae ana ing Moab, BOAS uga ora nggagas kahanane Rut kang wis randha. BOAS niate tetulung, wis siji kuwi wae. Lan ing pungkasane, awit saka sedya mulya apik saka BOAS, Rut isa dadi ibu taler-trah para raja ing Israel.

 

Ing jaman saiki, kahanan kaya kang dialami Rut pirang-pirang, ananging sing wani “njupuk dalane” BOAS sithik banget. Racake menungsa ing jaman saiki mung pengen sing apik-apik, sing sinawang ora apik emoh nampane. Beda karo BOAS, anggone nampani Rut ya kabeh, total..tal. Mula saka kuwi, payo saiki nyawang marang awake dewe-dewe, apa wis wani tumindak tetulung kanthi total kaya BOAS, apa mung nggoleki kahanan kang apik thok.

 

“Jo, kok BOAS kuwi gelem-geleme ya ngepek Rut kang wis randha dadi bojone,kamangka dewekne sugihe pol lan ngangkah sing jik kinyis-kinyis pora ya mayar wae?” Unine Lik Ndoleng nalika wedangan neng Sor Talok.

“Weh, kuwi merga BOAS kuwi  indakne katresnan kang sejati Lik, ora katresnan palsu utawa abal-abal..” Semaure Dalijo.

“Yen ing jaman saiki, kira-kira ana ora ya Jo, sing kaya BOAS?” Takone Lik Ndoleng meneh.

“Ya mesti ana ta Lik,sanadyan ya angel nggolekine. Lha kabeh kuwi matrapi katresnan kaya lelayangan, njedul mung yen kahanan padhang, bareng peteng blas ora njedul..” Dalijo sok wicaksana, menehi penemu marang Lik Ndoleng.

“Yen sing maca tulisan iki, ana ra ya sing wani ngiwati dalaning katresnan BOAS, nulungi tanpa nyawang kekurangane kang ditulungi?” Takone Lik Ndoleng.

“Weh, embuh Lik, rawani ngomong aku, kuwi ensitip. Sesensitip perasaanmu nalika krungu jeneng Wasti sinebut..” Dalijo mangsuli sinambi njarag Lik Ndoleng.

“Baj…opsss…!! Meh ketrucut misuh Jooo…..” Grenenge Lik Ndoleng.

 

^{@lebuningjagad}

MANUT

 

Rebo Pon 3 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

Rut 3 : 8-18

Jabur 18 : 20-30

Yokanan 13 : 31-35

“Rut banjur mapan turu ana ing sandhinge sikile Boas nganti tumeka ing wayah esuk; tangine ing wayah sadurunge wong bisa cetha ndeleng marang wong liyane, awit pangucape Boas: “Aja nganti kaweruhan, yen ana wong wadon teka ing panuton.” Rut 3 : 14

 

MANUT kuwi tumindak kang ora nuruti kekarepane dewe, ananging nuruti kekarepane liyan. Pancen durung mesti tumindak MANUT kuwi dadi senenge kabeh, ananging sak ora-orane, lumantar MANUT mratandakne yen wong kuwi wis isa nelukake diri pribadine. Uga, pancen ora kabeh tumindak MANUT kuwi lumaku ana ing babagan kang becik,merga ana sing MANUT marang hadaning kanepson murih klakon apa kang dadi kekarepane isa klakon.

 

Critane Kitab Suci neng Kitab Rut, bab tokoh utamane yakuwi Rut pancen patut dingo kaca benggalaning urip, yakuwi bab MANUT. Ing Kitab kuwi dicritakne kepiye anggone Rut MANUT marang apa wae kang dadi dhawuh utawa prentahe Boas lan uga simbok mertuane, Ibu Naomi. Ana ing pamikirane Rut, tuwuh penemu yen kahanane dewekne kuwi wis dipasrahake marang Gusti Allahe simbok mertuane, mula apa kang dadi dhawuhe mertuwane ya kudu dilakoni. Rut kudu MANUT marang kersane Gusti lumantar ibu mertuwane lan uga Boas kang dadi sanak’e ibu Naomi. Pancen anggone Rut MANUT isa sinawang “saru”, lho kok bisa? Iya wae, lha wong wadon kok ya MANUT dikongkon nyedaki paturone wong lanang kang dudu apa-apane. Ananging ana ing katresnan lan pambangun turut marang Gusti Allah, ora ana kang sinawang saru, kabeh kudu klakon.

 

Pikoleh saka tumindak MANUT mau pancen ngedab-edabi, ing pungkasane crita Tut entuk berkah saka Gusti Allah lumantar Boas, yakuwi didadekake bojo kang tundane nurunake anak kang dadi leluhure raja Dawud. Pancen MANUT kuwi rekasa, ananging ngenere marang bab kang apik, sauger kuwi manut marang kersane Gusti Allah. Pancen uga nalika nembe nglakoni, MANUT kuwi isa dadi pamoyoking liyan lan rinasa rekasane ngeram, ananging sing sapa kuat tumeka ing pungkasane kahanan, kuwi kang bakalane nampa berkahe Pangeran.

 

“Jo, jebul MANUT karo kersane Gusti kuwi rekasa ya?” Takone Lik Ndoleng marang Dalijo, nalika sore kuwi jagongan neng Sor Talok.

“Mesti bar maca BENINGE EMBU ESUK nggone mbahe ya Lik?” Unine Dalijo.

“Yo jelas Jo, kuwi dadi siraman rohaniku, lan aku kangen pol , merga wis suwene ngeram ora njedul” Semaure Lik Ndoleng.

“Wah, sip..Lik. Mesti kangene padha karo kangenmu marang Yu Wasti ya Lik?” Takone Dalijo.

“Hush!!, ra sembarangan kowe Jo, kae Markun liwat seka tuku pulsa, krungu klakon disrawat atusan ewu kowe!” Unine Lik Ndoleng.

 

 

MBEGJAKNE

 

Selasa Pahing 2 Nopember 2021

BENINGE EMBUN ESUK

ANDUM REJEKI

Rut 3 : 1-7

Jabur 18 :20-30

Para Rasul 7 : 17-29

Rut banjur dikandhani dening Naomi maratuwane: “He anakku engger, apa ora prayoga aku nggolekake pangayoman kowe, murih kabegjanmu? Rut 3 : 1

 

Tembung MBEGJAKNE asale saka lingga begja, sing tegese kahanan kang sarwa nyenengake. Yen nujur dadi MBEGJAKNE kuwi tegese sakabehing pambudidaya kang ancas utawa tujuanne cikben “liyan” dadi nemu lan ngrasakake begja. Pancen angel ngayahi ayahan urip MBEGJAKNE, amarga kodrate menungsa kang wus sinarungan dosa kui seneng nggolek begjane dewe lan malah kepara wani ngorbanake liyan cikben isa begja.

 

Crita Kitab Suci kang dadi tuntunaning urip okeh kang nyritakake babagan titah kang mbudidaya MBEGJAKNE liyan. Kaya neng Kitab Rut bab 3, ing kana ibu Naomi mbudidaya nggolekake pangayom kanggo (tilas) anak mantune supaya uripe ngrasane begja.  Sanadyan Rut kuwi wis dadi liyan sakwise anake seda, ananging Rut tetep nderek ibu Naomi mbalik menyang negarane lan ninggal tanah wutah getihe, yakuwi Moab. Mirsani kahanan kang kaya mengkono kuwi, ibu Naomi njur kagungan krenteg kanggo nggawe uripe Rut begja. Salah siji cara MBEGJAKNE Rut yakuwi nggolekake bojo lan amarga kuwi, njur ibu Naomi ndhawuhi Rut “nyedaki” Boas, ponakake sing sugihe rakepetung. Liding crita, njur Rut gathuk karo Boas lan bebojoan,nduwe anak kang bakalane dadi leluhure Sang Prabu Dawud.

 RASAH DIKLIK LUR

Ora ana pambudidaya apik kang muspra, kuwi kang dicritakne dening Kitab Suci lan kang dialami dening ibu Naomi. Ayahan MBEGJAKNE liyan kuwi pancen ora mayar ing jaman saiki kang kabeh wis pinetung “tuna lan bathi”. Yen dirasa nekakne bathi, mesti dilakoni, ananging menawa kang bakalane klakon nggawa kapitunan, ya ditinggal ora dilakoni. Gawean MBEGJAKNE liyan kuwi  ayahan kang luhur, ananging kerep disingkur dening menungsa lan mbokmenawa sing maca tulisan iki ya seneng nyingkur MBEGJAKNE liyan. Mulane, paya nuladha tumindake ibu Naomi, tansah ngupadi supaya liyan tansah ngrasakne begja.

 

“Jo, piye kabare, wis pirang-pirang windu ranjedul?” Takone Lik Ndoleng, nalika cangkrugan neng Lincak Sor Talok.

“Apik Lik, lha kahanan sampeyan?” Wangsulane Dalijo, njur malah mbalik takon marang Lik Ndoleng.

“Aku ya gut-gut onli Jo..apik…sanadyan ana kopid ya tetep binerkahan..”Sajak wicaksana Lik Ndoleng olehe menehi wangsulan.

“Oiya Lik, kahanane Kang Rakhimin piye, jare nembe nemu kahanan kang ora mbungahake?” Dalijo naloni Lik Ndoleng.

“Iyo Jo,lan awake dewe kudu tumindak nulungi, ora usah takon apa kang marakake kahanane Rakhimin kaya mengkono. Sing penting ayo tetulung..” Unine Lik Ndoleng.

“Siap Lik, mathuk aku yen mung ngono wae. Ananging, apa merga kopid sakniki kok sampeyan wicaksana kaya mengkene Lik?” Semaure Dalijo sinambi nakoni pakne cilik.

“Sstt..menenga wae, urip kuwi kudu ana urupe, mula aku ya kudu menehi urup marang liyan.” Semaure Lik Ndoleng, dene Dalijo mung mlenggong kaya Walang Kayu kelangan HP.