SENGIT

 

Kemis Wage 10 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 37 : 12-36

Jabur 103 : 8-13

Lukas 6 : 20-26

Saka kadohan Yusuf wus diawasake tekane, sadurunge nyedhak para sadulure mau padha sarujukan golek akal supaya bisaa mateni Yusuf. Purwaning Dumadi 37 : 18

 

SENGIT kuwi sikep kang diduweni menungsa, saksuwene manggon ana neng njagad kang wus dikrubung dening pangwasane si dosa. SENGIT kuwi ora ana wujud kang isa sinawang lumantar mripat wadag. Ananging sanadyan si SENGIT kuwi ora ketok sinawang, daya ngejur-jure panguripan jian ora isa kapetung, kahanan isa remuk lan malah kepara sirna nalika urip dikuwasani dening SENGIT. Lha sejatine seka ngendi asal-usule si SENGIT kuwi? SENGIT kuwi sejatine ora saka ngendi-ngendi, wong wis makuwon neng uripe kabeh menungsa, wiwit seka lahir mula. SENGIT kuwi sejatine netral, nalika isa dikendaleni. Ananging nalika menungsa ora isa ngendalekne si SENGIT iki, biyuh akibate jian medeni temenan. Nalika menungsa mung nggugu kekarepane dewe,mung nggagas yen sing paling bener mung deweke, sing paling ngerti mung dewe, sing paling nduwe panguwasa mung deweke, kuwi isa dadi “tegalan subur” kanggo si SENGIT urip lan babar tumangkar.

 

Crita Kitab Suci neng Perwaning Dumadi 37 kanthi cetha menehi piwulang marang sapa wae. Neng crita kuwi diandharake bab kepiye anggone para putrane rama Yakub nduweni SENGIT sing gedene ngeram menyang si Yusuf. Sing kudu dieling, Yusuf kuwi sedulur tunggal bapa karo wong lanang sepuluh, merga kayane si Benyamin ora melu SENGIT marang kangmase, ananging sanadyan sedulur tunggal bapa, yen wis nduweni bandha sing jenenge SENGIT, kahnanane isa rusak. Lha apa sing ndadekne para sedulure Yusuf SENGIT? Kuwi merga kahanan sing lumrah, yakuwi padha meri marang Yusuf. Meri yen rama Yakub (ketoke) luwih tresna marang Yusuf, meri merga Yusuf kerep crita bab pangimpene sing kayane mapanake Yusuf dadi pemimpin ing antarane para sedulure. Para sedulure Yusuf ora trima yen ing sakmengkone Yusuf nduweni kahanan urip sing luwih apik lan kepenak.

 

Apa kang dialami dening para putrane rama Yakub kuwi jik klakon tekan dina iki, tekan sapa wae sing nembe maca tulisan iki. Sanadyan tunggal rama-biyung, ananging yen SENGIT wis ngrembaka kabeh sinawang ala. Sanadyan tunggal kapercayan utawa tunggal iman, nalika si SENGIT sing wis dadi pangwasa, kabeh sianwang ala. Lha sejatine nalika ana kahanan “SENGIT-SENGITan” kuwi sing ora pener sapa ta? Sing SENGIT apa sing diSENGIT? Manut penemuku, sing luput kuwi ya sing SENGIT, dudu sing diSENGITI, amarga sing SENGIT kuwi kleru mapanake kahanan. Mbalik neng critane Yusuf lan para sedulure, yen para sedulure isa nampa kahanan, ya kahanan mesti bakal apik-apik wae. Sanadyan Yusuf crita lan nindakne baba pa wae, yen kahanane para sedulure wis sumeleh, ora bakalan marakne SENGIT kuwi ngwasani uripe. Ananging amarga kedlarung rasa meri,rasa iri,rasa srei lan saksedulure, nalika ngerti liyan ora manut kekarepane, SENGIT sing nguwasani uripe lan nalika sing dadi pangwasaning urip kuwi si SENGIT, kuwi wiwitane kahanan ajur-mumur!

 

“Jo, aku kuwi njembleng serendeng, nggumun setahun karo si Markun. Lha wong wisp e en es,lha yak ok jik arep nandur Porang. Apa kuwi ora kinaranan serakah Jo?” sore kuwi Lik Ndoleng muni-muni, sajak ngrasani kang Markun.

“Srakah lan ora kuwi manut caramu nyawang Lik. Yen caramu nyawang nganggo kaca mata SENGIT, kabeh sing dilakoni kang Markun kuwi luput, salah! Ananging yen olehmu nyawang nganggo kacamata TRESNA, apa kang dilakoni kang Markun apik,sanadyan ora apik ya mesti mbok elikna supaya dadi apik” Dalijo malah ngotbahi Lik Ndoleng.

“Kuwi lak merga sampeyan kalah saingan karo kang Markun, bab Yu wasti ta Lik, mula sakparipolahe kang Markun luput” Iin melu cawe-cawe, dene Lik Ndoleng mung plengah-plengeh kaya wong rada tuwa ditari kon rabi meneh.

 

Mbah’e..

 

MARANI

 

Rebo Pon 9 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Kaimanan 16 :1-5.20-28

Jabur 119 :65-72

Lukas 6 :12-19

Lan woh akeh iku mau kabeh padha mbudidaya bisane ndemek Panjenengane, awit banjur ana daya kang metu saka ing Panjenengane, temah kabeh padha diwarasake. Lukas 6 : 19

 

Tembung MARANI kuwi linggane “mara”, sing tegese tumindak nyedak. Dene sing dicedaki ya isa apa wae lan uga apa wae. Amarga “mara” kuwi tumindak nyedak, tegese  ngayahi pakaryan kang kudu ngetokake daya,tenaga lan mbokmenawa ya dana. Mula saka kuwi tembung MARANI isa diwenehi arti, samubarang kang dilakoni deneng titah kang nduweni ancas nggayuh samubarang kanthi krenteg’e dewe. Jenenge wae MARANI mesti ada sing diparani, dene wujude apa sing arep diparani kuwi isa manekawerna.

 

Crita neng Injil Lukas bab 6 ayat 19 nyritakake kepiye polahe wong akeh kang wis krungu bab kayangapa sektine Gusti Yesus. Merga kahanan kang kaya mengkono kuwi, mula sakwise krungu yen Gusti Yesus ana neng daerahe, wong-wong padha ngupaya arep MARANI Panjenengane. Dene ancas utawa tujuan MARANI Gusti kuwi ya beda-beda, ana sing mung kepengen iseng, ana sing kepengen ngrungokake piwulange, ana sing kepengin waras seka lelarane lan uga ana sing kepengen weruh Gusti Yesus nggawe mujijat. Mbuh apa kuwi ancas utawa tujuane, sing baku wong akeh padha MARANI Gusti. Amarga MARANI mulane ya kudu wani cucul, lan sakliyane kuwi MARANI kuwi amarga rumangsa butuh. Wong akeh butuh Gusti Yesus, mulane wani MARANI. Iki isa dadi kaca benggalaning urip kaimanan wong jaman saiki. Yen butuh, ya gumbregaha,ya ndang MARANI Gusti, aja malah nesu njaluk diparani.

 

Ing jaman saiki, okeh sing kahanane kwalik-walik. Ana wong sing (jarene) nduwe agama, malah ngaku kresten..ssstt!! Ananging ora gelem MARANI Gusti, malah rumangsane kaya priyayi jaman kawak ora enak, ora gelem nggoleki Gusti lan njur MARANI, malah njaluk digoleki lan diparani. Malah mbokmenawa ana sing maca tulisan iki ya ijik nduweni penemu, yen sing kudu MARANI kuwi Gusti, dene awake dewe rumangsa raja gung binantara sing kudu sinubya-subya lan njaluk diparani. Sing cetha, ayo padha ngupayakne MARANI Gusti, kang rawuhe ing samubarang kahanan,. Isa rawuh neng kahnaane wong kesrakat, ana rawuhe neng kahahan kang sepi, ana rawuhe neng pakaryan-pakaryangrejawi lan sakpanunggalane. Sing kudu dieling, aja nunggu diparani Gusti, ananging payo pada MARANI Gusti.

“In, kok wingi dulurmu lanang Dalijo tuku tiket nyang njakarta, arep ngapa jane ki?” Takone Lik Ndoleng marang Iin, nalika Dalijo nembe ora ana neng cakruk.

“Ana urusan Lik. Mbuh arep ngumpul karo sing nenandur Porang, ngono kang Dal menehi alesan” Wangsulane Iin.

“O, takira meh MARANI Tarsi” Lik Ndoleng ujug-ujug nylekop bab Tarsi.

“Huss!! Emange sampeyan, mung tansah nggolek kalodangan ben isa cedak Yu Wasti! Iki Kang Dal serius, bab budidaya Porang” Unine Iin.

“Ngampiri Tarsi ya kena kok In, ora ana ukume” Lik Ndoleng jik ngeyel.

“Padune ben entuk bala mbledig “masa lalu” we, ndadak nuduh kang Dal kaya mengkono” Wangsulane Iin, sinartan mlebu neng pawon.

 

Mbah’e..

 

TLITI

 

Selasa Pahing 8 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

POTONE YU WASTI

Pangandaring Toret 17 : 2-13

Jabur 119 :65-72

Mateus 1: 1-16,18-23

“…lan manawa prakara iku dikandhakake marang kowe utawa kokrungu wartane, iku nuli titi-priksanen kang tliti, saupama nyata lan genah ana kadadean mangkono, dadi jejember iku mau wus kelakon ana ing antarane wong Israel, wong lanang utawa wadon kang nglakoni duraka iku mau gawanen metu menyang ing gapura; wong lanang utawa wong wadon iku nuli benturana watu nganti mati.”

Pangandaring Toret 17 :4-5

 

Sanadyan tembunge mung katata saka limang hurup, lan uga yen diukur abot lan enteng ora klebu abot, ananging yen nglakoni ora mayar. Tembung iki nduweni mungsuh sing jenenge Kebat-kliwat, yakuwi tumindak sing grusa-grusu lan kesusu,mula ya ora nggumunake menawa ana sing ketriwal lan sakpanunggalane. lha njur apa ta tembung kuwi? TLITI, kuwi tembung kang mung kedadeyan saka limang hurup lan sanadyan sajake mung mayar, ananging ora okeh wong sing gelem ngayahi ayahan kang kinaranan TLITI, apa meneh yen bab salahe liyan, nembe krungu sruwing-sruwin wae wis bingung olehe arep martakne menyang ngendi-ngendi paran.

 

Ana piwulang apik saka Kitab Suci bab kepiye tumindak kanthi TLITI, bab kuwi tinulis neng Kitab Pangandaring Toret bab 17. Neng kana diandharake kepiye tumindak kang kudu dilakoni sakdurunge nibakne paukuman. Gusti Allah ndawuhi, …”iku titi-priksanen kang TLITI..” Ora bain-bain lho bab niti priksa kanthi TLITI kuwi, amarga tinulis neng Kitab Suci lan kuwi pangandikane Gusti Piyambak lho. Gusti ngersakne sapa wae tumindak TLITI lan ora kesusu dalah Grusa-grusu, supaya wicaksana anggone tumindak. Pancen ngayahi gawean kang TLITI kuwi ya kudu njlimet lan sabar uga tlaten. Ing jaman kang sarwa cepet iki, angel nemokake wong kang TLITI, sing okeh sing kesusu lan grusa-grusu. Lan nalika akibat tumindak kang grusa-grusu merga kesusu mau njur ora pener, mung getun sing dirasakne. Kadung klesak-klesik baba lane liyan, kamangka durung dititi-priksa kanthi TLITI, jebul ora kaya kang diklesak-klesikne, njur kisinan dewe.

 

Mulane, lumantar pepeling saka Pangandaring Toret iki, sakdurunge tumindak ayo pada wani niti-priksa kanthi TLITI. Kudu nganggo “klambi” sabar, “iket” tlaten lan samubarang ubarampe, supaya ketemu kang kepenak ing tembe. Aja nglakoni urip sing mung grusa-grusu lan kesusu, apameneh yen bab ala lan luputing liyan, diTLITI ndisik ben gambling. Urip bebarengan karo wong akeh kuwi ora mayar, ananging yen isa ditata lan pada manute, urip bebarengan kuwi luwih entheng. Mula, payo ngliwati dalaning urip kang kebak rasa sabar, tlaten lan wening, supaya isa TLITI nyawang sabarang kahanan.

 

“Kang, wingi kae muni apa sampeyan karo Paklik Ndoleng, kok takswang seka jendela mung ketok klesak-klesik thok?” Iin nakoni sing wingi dirembug Dalijo lan Lik Ndoleng.

“Oalah, kuwi ta. Wingi kuwi Pakli Ndoleng  taktakoni baba pa kang marakne dewekne kedanan Yu Wasti. Njur njanjeni arep dijawab pas sepi, pas sing maca BENINGE EMBUN ESUK wis sibuk makarya, nanging tekan pendak dina ya durung klakon ik” Dalijo Mangsuli takone Iin.

“Ajeg cen wong kae. Cah tuwek ananging jik nggledise ngeram. Mbok Cilik Trinil mung dibulpus terus, mesakne aku. Kamangka Yu Wasti kuwi ya ora patio nanggepi lho kang..kuwi manut aku lho” Iin sajak njlentrehake kahanane Lik Ndoleng.

“Aja kesusu mbiji In, kudu TLITI, ben ora luput. Isa wae Yu Wasti ketok ora nanggepi, nanging njerone ati sapa sing ngerti. Mula ayo dislidiki kanthi TLITI, njur nembe tumindak” Dalijo njlentrehake kanthi cetha lan Iin mung manthug-manthug kaya patung kirik neng dasbor mobil kae.

 

Mbah’e..

 

TERTIB

 

Senen Legi 7 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Kaimaman 4:27-31,5:14-16

Jabur 119:65-72

Lukas 6:1-5

Gusti Yesus tumuli paring wangsulan, pangandikane: “Apa kowe padha maca bab apa kang katindakake dening Senapati Dawud sapandhereke kabeh nalika keluwen, anggone banjur lumebet ing Padaleman Suci, mundhut roti cecaosan, nuli didhahar, lan para pandhereke iya banjur padha diparingi, mangka ora ana kang kawenangake mangan iku kajaba mung para imam.”Nuli ngandika maneh: “Putraning Manungsa iku Gustine dina Sabat.” Lukas 6:3-5

 

Sing diarani TERTIB yakuwi kahanan kang sarwa teratur, dene supaya isa teratur ya kudu ana srana kanggo ngatur, mula njur ana sing diarani peraturan. Wong sing ngerti aturan, seneng urip teratur kuwi sing kinaranan TERTIB. Ora mayar supayane dadi wong kang TERTIB, ananging uga kudu dimangerteni yen urip TERTIB kuwi dudu tujuan sing utama. Lho lha kanggone menungsa kuwi apa ta tujuan utamaning urip kuwi? Sing pengen mangerti, ya simak wae andharan neng ngisor iki.

 

Crita Kitab Suci okeh sing nyritakake bab kayangapa patrape uripe wong-wong Saduki lan Parisi, sing TERTIB banget. Kabeh unine pranatan dilakoni kabeh, malah saking nggugemi TERTIB, nyawa lan Gusti Allah wae dikalahake. Crita neng Injil Lukas bab 6 kanthi gambling nyritakake bab kaya ngapa anggone wong Saduki-Parisi matrapi urip kanthi super TERTIB. Saking TERTIBE, nganti Gusti Allah wae dilalekne. Crita bab para sekabate Gusti Yesus sing opek who gandum njur dipangan nalika ngepasi dina Sabbat dadi kaca benggala bab kepiye kudune ngetrapake pranatan ana ing urip. Bener yen pranatan utawa aturan kuwi apik, apik banget malah, ananging kuwi ora isa ngungkuli Uri plan Gusti Allah. Gusti ngidine para sekabat methik who Gandum nalika dina Sabbat kuwi merga urusan Urip, ora urusan nerak pranatan. Kahanan kang kepepet kang marakne para sekabate Gusti “nekad” nerak pranatan, lan kuwi ancase mung siji, supaya tetep urip.

 

Lha sakbanjure brarti TERTIB kuwi ora dibituhake meneh? Weh! Ya tetep dibutuhake banget. Saka crita neng Injil Lukas, sejatine sing arep dikersakne Gusti, yakuwi kesadaran yen Uri plan Gusti Allah kuwi papane luwih dhuwur tinimbang pranatan. Sepisan meneh, iki ora bab nerak pranatan lan ora TERTIB, ananging mung ngjaka “njiwit” kesadaran yen sejatining urip kuwi ana tingkatan-tingkatanne. Andharan iki mung sakderma ngajak eling, yen ing urip iki kereb wong ora TERTIB kanthi alesan sing ora cetha, ananging uga ana wong sing TERTIB banget, nganthi ngalahake Uri plan Gusti Allah. Kanggo para sedulur, ya sumangga dipilah lan dipilih dewe, arep kaya ngapa uripe. Meh TERTIB lan mapanake Uri plan Gusti Allah sing paling utama, arep TERTIB lan ngalahake Uri plan Gusti Allah utawa arep ora TERTIB, kuwi pilihane dewe-dewe.

Pun nggih, sementen rumiyin, ajeng ten kebun..

 

“Lik,yen manut sampeyan apa sing marakne sampeyan kuwi kedanan Yu Wasti?” Ujug-ujug Dalijo nakoni Lik Ndoleng bab Yu Wasti.

“Weh, iki jejere bab TERTIB Jo, kok malah takonmu nyimpang adohe ngeram?” Ora mangsuli pitakonane Dalijo, malah genti takon.

“Weh, ora TERTIB kuwi ya ora apa-apa lho Lik, mula sanadyan temane TERTIB, aku malah ngajak ora TERTIB, merga pengen ngerti sing marakne sampeyan kedanan Yu Wasti” Dalijo semaur sinartan menehi alesa sing sok ngilmiyah.

“Ssst..ngko pas kahanan sepi wae Jo, mesti tak critakne sing marakne aku kesengsem karo Wasti. Iki jik ana sing maca tulisan BENINGE EMBUN ESUK, sanadyan mbuh dingerteni apa ora. Ngko ya..”Muni ngono Lik Ndoleng njur njupuk MLDne Dalijo.

 

Mbah’e..

PEPELING

 

Setu Wage 5 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Yehezkiel 33 : 1-6

Jabur 119 :33-40

Lukas 5 : 33-39

Tumuli ana pangandikane Sang Yehuwah marang aku mangkene:  “He, anaking manungsa, tutura marang mitra-mitranira tunggal bangsa lan kandhaa mangkene: Manawa Ingsun ndhatengake pedhang ana ing sawijining nagara lan wong-wong ing kono wus milih wong siji saka ing panunggalane kadadekake prajurit jaga tuwin prajurit iki sumurup, ana pedhang kang nekani nagarane, tumuli ngunekake slompret kanggo ngelingake marang bangsane,manawa ana wong kang pancen krungu swaraning slompret iku, nanging emoh dielingake, satekane pedhang mau, dheweke mesthi kasirnakake sarta getihe tumempuh marang awake dhewe.

Yehezkiel 33 :1-4

 

PEPELING kuwi linggane Eling, sing tegese mangerti kahanan sakwutuhe. Eling kuwi kosokbaline Lali, sing tegese ora kelingan. Mulane, tembung PEPELING kuwi tegese apa wae kang dumadi, sing kahanane nduweni ancas ndadekne Eling. Sing jenenge PEPELING kuwi isa awujud swara,tanda lan apa wae sing mesti isa marakne Eling marang kahanan kang sakmestine. Bab liya saka PEPELING sing kudu dimangerteni yakuwi bab sepira wasise menungsa olehe isa maca, yen kahanan kuwi sejatine minangka PEPELING. Isa dinggo conto bab gringgingen, sanadyan iki kahanan kang lumrah tumrap menungsa, ananging isa uga bab gringgingen kuwi minangka PEPELING yen ana bageane awak sing fungsine ora sampurna. Mulane, bab PEPELING utawa udu kuwi uga gumantung karo sing maca.

 

Menungsa neng jamane nabi Yehezkiel diwenehi PEPELING dening Gusti lumantar perang lan kahanan ing sakiwa tengene perang, yakuwi bab Pedang lan getih. Lan ing sakjroning perang jamanne nabi Yehezkiel swaraning trompet kuwi minangka tanda kang ancase dadi PEPELING supaya kabeh wong sadhar. Sadar menawa ana swarane trompet kuwi tegese perang enggal tumeka,lan sakwise sadar ya sakbanjure isa jumaga supaya nalika mungsuh teka, ora soroh nyawa tanpa pambudidaya. Tumrap sing isa maca PEPELING kuwi, mesti enggal tumindak lan isa wae kuwi nekakake keslametan, dene sing ora isa maca yen kuwi PEPELING ya mung meneng wae, tanpa jumaga,lan nakika mungsuh teka ya masrahake nyawa.

 

Bab PEPELING kuwi ora mung ing jaman semana, ing jaman saiki ya tetep jik klakon. mung ya kuwi, gumantung menungsane, isa maca apa ora. Kanggone sing pinter maca tanda, kabeh isa minangka PEPELING kanggo penguripan. Lan sakwise sadar bab kahanan kang bakalan klakon, mesti ngayahi ayahan kang nduweni ancas apik tumraping uripe. Iki beda karo sing ora isa maca lan sing ora gelem maca bab PEPELING, mesti nampani kahanan apa wae ya kanthi santai, mung njerit gero-gero nalika bebaya nempuh ing uripe.

 

“Jo, wingi aku diwaduli Jamali, jare regane bibitmu Porang mundhake ora ukuran. Jane meh nandhur dadi wurung.. dewekne njaluk regane padha mbiyen” Lik Ndoleng menehi info bab sambate Jamali merga regane bibit Porang larange ngeram.

“Ben wae Lik. Wingi-wingi wis takandani, yen niat arep nandur ya ndang tuku bibit. Takomongi yen regane bibit sansaya duwur, malah wangsulan ora apa-apa. Ben wae, arep nandur apa ora dudu urusanku” Dalijo semaur sajak sugal.

“Weh, kok kejem temen sliramu Jo?” Takone Lik Ndoleng.

“Iki ora bab kejem lan ora kejem Lik, iki bab nyadhari kahanan. Aku wis ngelikake, yen sansaya cedak mangsane nandhur, rega bibit dhuwur. Lha malah ora nggagas, bareng saiki arep nandur lan meh tuku tur regane dhuwur njur sambat ngaru-ara, kuwi merga ora isa maca tanda-tanda minangka PEPELING Lik”, Dalijo malah ngotbahi Lik Ndoleng.

“Kuwi rungokne Lik, kudu isa maca tanda minangka PEPELING. Wingi njawil Yu Wasti konangan Slentho ya? Sanadyan kahanane Slentho kuwi kaya ngana, kuwi PEPELING Saka Gusti Lgo Lik” Unine Nduk Iin, ngelikake Lik Ndoleng bab Yu Wasti.

“Weh, malah tekan Wasti meneh..Dusss!! Batine Lik Ndoleng.

 

Mbah’e..

 

 

 

REPOT

 

Jemuah Pon 4 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Yehezkiel 24 : 15-27

Jabur 119 : 33-40

Lukas 5 : 1-11

Ing sawijining dina Gusti Yesus pinuju jumeneng ana ing pinggiring sagara Genesaret, wong akeh padha ngangseg arep ngrungokake pangandikane Gusti Allah. Nuli mirsa prau loro ana ing pinggir sagara, juru-amek-iwak wis padha mentas lagi ngumbah jalane. Lukas 5:1-2

 

Mbokmenawa ora ana siji wae sing maca tulisan iki sing durung krungu tembung REPOT. Saka bocah guedi tekan Wong cuilik, mesti wis nate krungu, lan malah wis nate ngalami apa kuwi sing jenenge REPOT. Malah ana sing bab REPOT kuwi didadekne “hobby”, njur neng ngendi-ngendi sambat yen nembe REPOT. Dijak rapat REPOT, dijak Lathan REPOT, dijak mangan bareng REPOT lan nganti klalen, dijak REPOT ya alesane REPOT. Lha jan-jane sing diarani REPOT kuwi apa ta? Ing tulisan iki, ora kaya padatan, ora arep dijlentrehake apa kuwi REPOT, wis sumangga sing padha maos, arep diparingi arti apa…hehe. Sing penting tulisan iki meh crita bab bot-REPOT-e menungsa lan ing sajroning kahanan REPOT kuwi, ana kang nimbali.

 

Crita neng Kitab Suci, pernahe neng Injil Lukas bab 5 ayat 1-11 kang nyritakake bab REPOT. Nalika kuwi Gusti nembe “gowes” neng pinggiring segara Genesaret, ndilalah ditutake wong okih.  Ing sakjroning memulang mau, Gusti pirsa ana wong-wong sing gaweane nggolek iwak jik REPOT ngayahi gaweane bab opek iwak. Mirsani wong-wong sing  REPOT makarya (mbokmenawa sinambi ngrungokne piwulange Gusti), Gusti njur paring perhatian utawa atensi, lan sakbanjure nyedak lan ngajak ngomong marang para wong sing jik REPOT ngurusi alat-alat opek iwak. Dene tujuane Gusti ngajak remgugan karo sing nembe REPOT mberesi alate nggolek iwak, yakuwi dijak ngrewangi pakaryane ana neng ndonya. Sing dadi kahanan kang nggumunake, sanadyan jik REPOT lan ya weruh wong okeh sing pada “nganggur”, para juru mupu bea kuwi sumadya , siap melu “luwih REPOT”, ngrewangi pakaryane Gusti.

 

Kahanan sing klakon ana ing critane Injil Lukas 5 kuwi kewalik karo kahanan ing jaman saiki. Yen mbiyen, sanadyan REPOT uripe lan gaweane, ananging nalika ditimbali Gusti, senenge ngeram, lha ing jaman saiki, nalika ditimbali Gusti, biyuh kabeh digawe REPOT. Alesan REPOT randuwe wektu, alesan REPOT merga rumangsa ora mungguh (kamangka ora ana ing mungguh, anane DIMUNGGUHKE), alesan REPOT ora pinter lan sakteruse. Sinau saka crita neng Injil Lukas, bab REPOT, kudune saiki sansaya sadhar, yen nderek Gusti kuwi cen kudu REPOT, kuwi amarga Gusti Allah wis kersa REPOT neng njagad, kuwi amarga tresnane Gusti marang jagad, klebu menus-menus kebak dosa iki. Yen Gusti wae amarga tresna kersa REPOT, njur menawa si menus-menus kebak dosa iki ora gelem dijak REPOT ngrewangi pakaryane Gusti, kira-kira apike disebut apa ya?

 

Sumangga ingkang maos, ingkang purun REPOT diskusi, ngisi komentar, kersane sansaya gayeng.

 

“Gek ngapa ta Jo, kok sajak asyik temen nyekeli lan nutuli androit?” Takone Lik Ndoleng.
“He’eh Lik, iya..”Wangsulane Dalijo sakecele.

“Duss..ditakoni apa malah nyaurine apa…hmm..apa WAnan karo Tarsi?” Unine Lik Ndoleng sajak wiwit erosi.

“Oral ho Lik, aku lagi nulis tanggepan neng BENINGE MEBUN ESUK, merga sing mbaureksa sajak nyindhir ben nulis komentar” Semaure Dalijo.

“Yen aku wegah Jo, REPOT. Niatku ya mung maca, kuwi wae yen kober, wong ya REPOT uripku iki..” Lik Ndoleng menehi wangsulan.

“Ya kuwi merga sampeyan klebu pelit Lik, mung komentar wae emoh. Wanimu maca tur jik kokean maido. Jale yen kon njawil yu Wasti, mesti ora ana tembung REPOT!” Nduk Iin melu rembugan, lan kaya biasane, nyemesi Lik Ndoleng.

“Trondollo..malah tekan kuwi meneh..ning ya saiki lemune ngeram gek In, si Wasti..”Lik Ndoleng wani semaur..

 

Mbah’e..

 

NGGONDELI

 

Kemis Paing, 3 September 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Yehezkiel 24:1-14,2

Jabur 119 :33-40

Lukas 4:38-44

Bareng wis esuk Gusti Yesus miyos lan banjur tindak menyang ing panggonan kang sepi. Nanging wong akeh padha nggoleki lan iya ketemu. Kabeh padha nggondheli Gusti Yesus, supaya aja padha ditilar.Nanging padha dipangandikani: “Injile Kratoning Allah iku iya kudu Dakwartak-wartakake menyang ing kutha-kutha liyane uga, sabab iya iku prelune anggonKu kautus.” Panjenengane banjur memulang ana ing papan-papan pangibadah ing tanah Yudea. Lukas 4:42-44

 

NGGONDELI kuwi tegese tumindak kang migunakne tangan, supaya sing digondeli ora lunga utawa ngalih saka papan sakdurunge. Anane digondeli kuwi merga jik ana sesambngan, kebutuhan utawa keperluan, mula dijaga supaya ora lunga. Dene wujude “keperluan” kuwi ya maneka werna, ana sing positif lan uga ana sing negative. Ana sing digondeli amarga pancen tresna lan gemati, mula dijaga supaya ora lunga lan uga ana sing digondeli merga jik nduwe ayahan utawa tanggungan, mulane sakdurunge lunas ya kudu digondeli. Mula saka kuwi, menawa ana sing NGGONDELI durung temtu kuwi mligi positif, isa uga amarga kahanan kang negative.

 

Ana crita neng Kitab Suci bab “gondel-gondel” kuwi, ya NGGONDELI lan digondeli. Gusti Yesus nate digondeli wong akeh, amarga seneng karo piwulange sing nuwuhake pengarep-arep. Rumangsa nemokake kahanan sing nyenegake, wong okeh njur NGGONDELI Gusti, supaya ora lunga. Ing bab iki, bab NGGONDELI sing dilakoni wong akeh ya ngemu teges rong perkara. Sepisan, kuwi merga jik pengen nampa piwulange Gusti Yesus sing nuwuhake katentreman lan pengarep-arep. Dene kang kapindone, anane wong akeh NGGONDELI Gusti supaya wong liya ora nampa bab sing apik. Wong akeh ing sakcedake Gusti Yesus kuwi rumangsa nduweki Gusti lan wegah liyan nampa piwulange Gusti, mula ya kudu digondeli. “Aku wae durung marem kok malah meh menyang papan liya..” Mbokmenawa ngono wong okeh olehe mbatin, jian mirip pasamuan gekaje..hehe

 

Ing jaman saiki sing diarani NGGONDELI lan uga gondelan kuwi tetep jik kereb klakon, mbuh kuwi NGGONDELI amarga jian gemati temenan utawa NGGONDELI merga ora seneng liyan bebas lan uga nyebar piwulang apik. Anane Gusti Yesus digondeli kuwi amarga wong akeh rumangsa durung marem, durung “PUAS”, durung tapis…Ananging Gusti ora kersa diatur dening menus-menus kebak dosa alias menungsa, amarga manut kawicaksanane Gusti Yesus, menungsa sing kudu manut karo kersane Gusti, dudu Gusti sing kudu manut karepe menungsa.

Saka andharan iki, payo pada sinau bab “nderek Gusti”, ora mung NGGONDELI Gusti supaya ora tindak menyang papan liya. Ayo sinau nyukupake lumantar apa sing ana, sinartan aturpanuwun lan uga sinau urip mikirake liyan, ora mung mikirake awake dewe wae..

 

“Jo, pirang-pirang ndina ora ngetok neng cakruk kuwi ngandi?” Takone Lik Ndoleng.

“Ngaso Lik, sinartan nyawiske lahan nggo tanduran Porangku. Lha ana apa ta Lik?” Dalijo Wangsulan sinartan nakoni Lik Ndoleng.

“E.ee.. raketan awakmu kuwi ya ora nduweni kluwihan, jebul ya ana sing ngangeni, mula nakokne. Malah ana uga saben kesuk niliki omahmu iki,lan takon aku” Lik Ndoleng menehi alesan.

“Weh, elek-elek kaya ngene jebul ya ana sing ngangeni ya Lik?” Dalijo malah genti takon.

“Jan-jane aku arep pamitan Lik, ora arep mbacutake BENINGE EMBUN ESUK..nanging..” Dalijo muni, lan sakdurunge dibacutake, njedul Iin.

“Weh, aja kang. BENINGE EMBUN ESUK kuwi okeh sing ngenteni, sanadyan ya mung maca. Okeh sing NGGONDELI lho kang, mula aja mbokndegne.”Iin muni ngono karo mepeni kumbahan.

“Kaya aku Jo, jan-jane ya arep tak culne, ananging jebul “dheknya” jik NGGONDELI aku..” Sinambi mesem Lik Ndoleng muni lirih.

“Prekkkk…Yu Wasti kuwi ora NGGONDELI kowe Lik, mung mesakne yen nyawang sliramu sing sajak melas saben neng warunge” Muni ngono iin langsung mlebu ngomah, dene Lik Ndoleng ketok mbranang raine lan muni lirih.

“Jindullll!!!!” malah kenekneh cahh!!”

 

Mbahe..