MERI

 

Rebo Kliwon 12 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

RESEP RAMERI

Purwaning Dumadi 40 :1-23

Jabur 18

Mateus 20 :1-16a

Tembunge: Tiyang-tiyang punika mlebetipun kantun piyambak, dados namung nyabut-damel sajam, mangka lajeng panjenengan damel sami kaliyan kula ingkang nyambut-damel awrat sadinten muput saha sami kabenteran. Nanging kang duwe pakebonan mangsuli marang salah sawijining wong mau: Aku rak ora luput karo kowe. Kowe karo aku rak wis padha sarujuk nyadinar sadina? Tampanana bageanmu banjur lungaa. Iki wis dadi karepku menehi wong kang mlebu keri dhewe padha karo kowe. Apa aku ora wenang nganggo duwek-duwekku dhewe sakarepku? Apa kowe meri, dene aku kok loma? Mateus 20 :12-15

 

Salah siji gawean sing mayar tur ya disenengi menungsa kuwi MERI. Kuwi kabeh isane klakon amarga pancen  sing jenenge MERI kuwi ora ndadak sekolah, apa meneh kuliah sundul langit, wis isa,malah kepara pintere ngeram. MERI kuwi ya ora nganggo modal gede utawa okeh, paribasan dodolan, MERI kuwi ora nganggo “paitan” wae kabeh isa entuk bathi sing okehe ngeram. Mula saka kuwi, sing jenenge MERI kuwi okeh sing seneng, lan amarga seneng mulane ya dirumat, malah diwenehi “panganan” sing enak lan ndadekne si MERI kuwi subur lan lemune ngeram.

 

Bab MERI kuwi nate diwulangake dening Gusti Yesus ana ing Kitab Suci. Critane lumantar pasemon, neng crita bab Kratoning Swarga kuwi, digambarake kaya Boss sing nggolek tenaga kanggo nyambut gawe. Saben kepethuk dijak rembugan, lan sakwise mathuk njur mangkat mbegawe. Neng crita kuwi, si Boss ketemu sing meh nyambut gawe ora bareng, beda wektu lan kahanan,ananging sing pada bab bayaran. Bareng wis sore wancine bayaran, kabeh nampa bayaran. Lha bareng padha ngerti jumlahe bayaran, njur sing mangkat esuk dewe ora trima. Sing mangkat esuk dewe MERI, amarga nampane pada karo sing mangkat keri dewe. Nalika protes marag si Boss, njur dijlentrehake, yen kabeh kuwi wis dadi kesepakatan, ora metung bab pirang jam kerjane.

 

Anane rasa MERI kuwi amarga petungane beda karo sing “Kagungan” wewenang metung.  Rumangsane kabeh kudu manut kekarepane, malah kepara si Boss sing oraliya ya Gusti Allah dewe malah meh diatur. Bareng ora isa diatur, njur nesu lan ngamuk. Nesu lan ngamuk kuwi bangunan sing pondasine MERI. Amarga meri, njur kabeh diamuk, kabeh dikritik lan dipaido. Amarga MERI, kabeh salah lan sing bener mung awake dewe. Amarga MERI, kabeh kudu manut kekarepane, ben liyan ora isa ngungkuli dewekne. Bab menungsa sing “ngrumat” MERI iki okehe ngera, kamangka ya jare beriman lan ya ketoke ya sholehe ngeram. Lan mbok menawa uga, ana sing maca tulisan iki sing jik “ngingu” MERI. Hayo, sing raine langsung njekathut kaya Jangkrik putus cinta, kuwi sing jik ngingu MERI.

“Jo, lha jare wingi Markun nambah bibit Porang ya?” Takone Lik Ndoleng.

“Iya Lik, nambah 80 kilo” Semaure Dalijo sareh.

“Wong kok kemakine ngeram, lagi pemula dolanan Porang kok langsung nandur semono okehe!” Lik Ndoleng sajak grundelan.

“Lha wis yakin satuspersen gek Lik. Ora usah MERI, pengen nandur ya kuwi jik ana bibit, sing penting regane manut aku..” Unine Dalijo.

“Haiyah..Paklik kuwi mung MERI kang, MERI karo Kang Markun, mula kabeh dipaido. Kui merga kalah saingan ngglimbuk Yu Wasti..mula tekan saiki kabeh bab kang Markun ora ana sing bener” Iin njedul lan langsung muni nyemesi Lik Ndoleng.

“Trondollo pethak…..malah tekan Wasti meneh! Dusss!!” Batine Lik Ndoleng.

 

Mbah’e..

 

MOKAL

 

Selasa Wage 11 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 39 :1-23

Jabur 28

Mateus 19 :23-30

Para sakabate bareng krungu kang kaya mangkono iku, padha banget anglesing atine sarta padha ngunandika: “Yen mangkono iku sapa ta sing bisa oleh karahayon?” Gusti Yesus banjur mandeng marang para sakabat sarta ngandika: “Tumraping manungsa bab iku mokal, nanging mungguhing Allah samubarang kabeh bisa kalakon.” Mateus 19:25-26

 

MOKAL kuwi dudu Lokal, sanadyan tulisane meh padha, mung beda hurp wiwitan, ing antarane hurup “M” lan hurup “L”. Yen Lokal kuwi tembung sing meh njlentrehake bab kahanan papan, yen tembung MOKAL kuwi meh njlentrehake bab kahanan sing ora tinemu nalar. Dene bab kang klebu ora tinemu nalar kuwi okeh banget, lan ing tulisan iki ora arep disebutake siji mbaka siji, sumangga para maos sing nyebutake. Mung wae ancase tulisna BENINGE EMBUN ESUK iki arep ngajak ngrasak-ngrasakne bab sing klebu MOKAL tumrape menungsa jebul lumrah tumrap Gusti Allah.

 

Ana piwulange Gusti Yesus sing njlentrehake bab MOKAL, cethane ana neng Injil Mateus bab 19 ayat 23 tumeka 30. Ing kana Gusti memulang bab sapa sing isa mlebu Kratoning Swarga. Manut piwulange Gusti, wong sing sugih luwi angel mlebu Kratoning Swarga, amarga uripe ginubetan bandha. Luwih mayar Unta mlebu “Bolonganing dom” tinimbang wong sugih lumebu Kratoning Swarga. Ing kene bab “Bolonganing dom” kuwi  gegambaran. Ing jamane Gusti Yesus, saben kutha ana tembok sing ngupengi, lan sing sapa wae arep lumebu kudu liwat gapurane kang gede tur dijaga dening wong. Kabeh sing meh mlebu dicek, malah sing nitih Unta ya kudu mudun lan Untane liwat dalane dewe. Dalane mlebu Unta kuwi mung pas kanggo awak Unta diwasa, lan saben meh lumebu kudu nguculi sabarang gawane, ben isa mlebu.

 

Saka katrangan ing nduwur, isa dijupuk dudutan yen piwulang bab wong sugih MOKAL mlebu Kratoning Swarga kuwi isa dijarwakne, amarga kokean gawan. Dene supayane isa mlebu ya gawane kudu diuculi. Iki tegese, sing sapa wae arep nderek lan nderekne Gusti, kudu nguculi sabarang kang dadi “gawane urip”. Sing sapa wegah nguculi gawane, ya kaya Unta sing kudu lumebu kutha, MOKAL isane mlebu.  Dene piwulang kang kapindho, sabarang kang dirasa MOKAL dening menungsa ora nate MOKAL ana ing ngarsane Gusti Allah.

 

Jo, apa ya mlebu nalar yen jare ana wong tani sing dadi makmur merga nandur Porang?” Takone Lik Ndoleng, merga bubar nanton yutup, lan entuk inpo ana petani sing makmur merga nandur Porang.

“Ya isa wae ta Lik, apa ta neng njagad iki sing ora isa klakon..” Semaure Dalijo, sajak sareh banget.

“Njur kowe ya percaya bab kuwi  bakalane klakon marang awakmu?” Takone Lik Ndoleng meneh.

Iya, percaya. Ananging ya kudu metung lan ngetung kahanan. Yen aku mung kaya sampeyan, njajal nandur sekilo, njur musim ngarep ngangkah panen limangton ya MOKAL. Ananging yen aku nandur sekintal bibit, njur ngangkal panen sepuluh ton, ya mlebu nalar..” Dalijo olehe njlentrehake cethane pol, lan sakdurunge Lik Ndoleng wangsulan meneh, ketungka njedule Iin.

“ Sing Mokal kuwi yen sampeyan ngangkah hunimun karo Yu Wasti Lik. Umpama isa klakon, palinga kudu siap-siap dikepruk kang Markun..” Iin njedul langsung nguneni Lik Ndoleng.

“Trondollo gothang!!! Lha kok malah tekan Wasti iki entuk pirang perkara…!!” Wangsulane Lik Ndoleng.

 

Mbah’e..

NYOWANKE

Setu Legi 8 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Perwaning Dumadi 37 :5-11

Jabur 105 :1-6,16-22,45b

Mateus 19 :13-15

Tumuli ana wong kang padha nyowanake bocah cilik-cilik marang ngarsane Gusti Yesus, supaya ditumpangana asta sarta didongakake; nanging banjur padha disrengeni dening para sakabat.

Mateus 19 :13

 

NYOWANKE kuwi linggane Sowan, sing tegese tumindak sakperlu ngadep marang liyan. Sowan kuwi mesti marang sing luwih dhuwur, mbuh kuwi bab umur lan uga kahanan, yen mung drajade pada, ora isa kinaranan Sowan,ananging ngadep. Yen Sowan kuwi merga isa diayahi dewe, beda karo NYOWANKE, merga NYOWANKE kuwi tumindak kanggo liyan, supayane liya isa Sowan. Racak’e sing disowanke kuwi bocah utawa sing nembe ana pambengan.

 

Ana crita neng Kitab Suci bab tumindak NYOWANKE, yakuwi nalika ana wong tua sing nggawa utawa NYOWANKE anak-anak’e marang Gusti Yesus cikben nampa berkah kanggo urip ing tembe. Nalika ngerti ana wong okeh pada NYOWANKE anak’e, para muride Gusti Yesus ratrima, malah ngakon Gusti Yesus nundhung kabeh lunga. Ananging Gusti Yesus ora kersa manut karepe para murid’e, malah nimbali para bocah lan njur diberkahi. Ana ing pamirsane Gusti Yesus, bocah cilik kuwi kudu ditulungi supaya iasa Sowan marang Gusti, lan iki tanggungjawabe para wongtua,ora malah dipasrahake marang nggreja.

 

Ing jaman saiki, arang sing gelem repot NYOWANKE bocah-bocah sowan Gusti, ana-ana wae alesane. Ana sing alesan sibuk, ora kober, ana sing alesan repot lan kokean gawean, pokok’e saiki arang wongtua sing gelem nggulawenthah anak’e lumantar NYOWANKE marang Gusti. Sing dadi kekarepane, ora usah disowanke Gusti mesti mengko isa dadi bocah apik. Lan nalika kedadeyan bocahe murang-sarak lan uripe ndusang-ndusang, nembe sadhar lan ora enggal sadhar malah nyalahke liyan. Mula sakakuwi, sakwise maca tulisan iki, enggal-enggal para wongtua saguh NYOWANKE para anake sowan marang Gusti.

 

“Aku kuwi nggumun setahun lan njembleng serendeng Jo. Kae lho, Markun gayane poll, dupeh nduwe anak cilik wae neng nggreja diterke lan ditunggoni” Lik Ndoleng miwiti rembugan.

“Mbok ben ta Lik, kuwi arep NYOWANKE anak’e, kuwi minangka tresnane marang putrane” Semaure Dalijo, sinambi ngirisi Porange.

“Haiyah, kokean alesan kui Jo..”Wangsulane Lik Ndoleng.

“Tinimbang sampeyan, babarblas ora eling lan ngelingi anak lan bojo, elinge mung Yu Wasti” Iin njedul njur ngomong sakkatoke.

 

 

Mbah’e..

 

 

MISAH

Jemuah Kliwon 7 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 36 :1-8

Jabur 105 :1-4,16-22,45b

Mateus 19 :3-12

Esap tumuli mboyongi para somahe, anak-anake lanang lan wadon sarta sabrayate kabeh, raja-kayane, kewane lan sabarang darbeke oleh-olehane ana ing tanah Kanaan, banjur lunga menyang nagara liya pisah karo Yakub adhine. Purwaning Dumadi 36:6

 

MISAH kuwi tembung linggane Pisah, sing tegese pambudidaya supaya ora dadi siji meneh. Dene sebab-musabab’e MISAH kuwi maneka warna, isa merga disengaja lan uga merga ora disengaja. Sing cetha, babagan MISAH kuwi durung mesti nggembol ancas sing ala utawa ora becik, sanadyan ya ora sithik sing nglakoni tumindak MISAH amarga nduweni ancas ala.

 

Neng Kitab Suci, cethane neng Purwaning Dumadi 36, dicritakne bab kepiye anggone Yakub lan kangmase, si Esap ing pungkasane pisah. Dene sing miwiti nduwe sedya pisah kuwi sejatine Yakub, merga nalika dijak mlaku bebarengan malah pilih ngetutne neng mburine rombongane Esab, njur menggok ndalan ora ngener papan sing diener karo Esap. Msakwise Yakub MISAH saka rombongan anak-putune Ishak, njur Esap ya eling, mulane njur milih dalan sing uga menggok saka ener wiwitan. Esap ing pungkasane ya menggok ndalan, ora ngener sedya wiwitan, dewekne MISAH saka ancas wiwitan. Ing antarane Yakub (sing luwih ndisik) lan Esap, kabeh nduweni sedya MISAH. Kuwi isa amarga kahanan lane ling sejarah.

 

Yen merga kahanan,  Yakub lan Esap sadhar yen wong lan bandha sakmono okehe kuwi ora mungkin langgeng mlaku bebarengan, mula yen lelorone nduweni sedya MISAH ya mlebu nalar. Ing pikirane Yakub mbokmenawa uga jik nyimpen rasa wedi marang kangmase, sing nate dirampas hak pembarepe. Dene ana ing penemune Esap, mbokmenawa anggone njur melu MISAH (menggok ndalan) ya amarga eling ing wektu kawuri nalika dibulpus (diapusi) karo sedulure lanang kuwi. Dadi sejatine ing antarane Esap lan Yakub, wis sadhar yen urip grudugan kuwi ana bab sing krang becik,  mulane ya kudu MISAH.

 

Saka crita Kitab Suci ing ndhuwur, isa dipethik pasinaon apik bab urip bebarenga. Sepisan, crah lan beda penemu kuwi perkara sing lumrah, ananging sing luwih penting kepiye nalika nate crah njur isa rukun meneh. Kapindhone, nduweni kesadaran yen gembrudug kuwi ora tansah apik, mula nalika pengen pisah lan akhire MISAH ya sah-sah wae, ora usah ditangisi kaya prawan wedi disunat. Dene kang pungkasan, sauger anggone MISAH kuwi ancase supaya kabeh ngrasakne tentrem rahayu lan ora tansah dipayungi rasa was sumelang, kuwi apik tinimbang bebarengan ananging tansah kewedhen.

 

“Jo, aturngono’a kuwi dhederan wis urip ledung-ledung ngapa ndadak mbok pisahne?” Takone Lik Ndoleng neng Dalijo, sing esuk kuwi wis sengkut mindahke dhederan Porang sing wistuwuh ledung-ledung.

“Iki lagi MISAH tanduranku Porang Lik, merga yen tetep dadi siji, ora maksimal, malah isa ora metu umbine. Merga nandur Porang kuwi sakliyane bulbile, ya umbine,ora mung bungah nyawang wit lan godonge” Wangsulane Dalijo jik disambi ibut MISAH dhederan Porang.

“Lha ngerti ngono ngapa ora mbok langsung tandhur neng lahan wae?” Lik Ndoleng jik nguyak pitakonan.

“Yen langsung neng lahan,isa ora tuwuh Lik, isa dicakari pitik, mula tak dheder neng polibek sik” Semaure Dalijo sinambi nyumet MLDne.

“Kuwi kaya kang Dalijo Lik, kabeh dirancang, ben kasil. Aja mung sakarepe dewe, bareng ora kasil njur nesu,malah jik ngogreh-ogreh sing kasil. Kaya sampeyan kuwi, nguyak Yu Wasti ora serius bareng diwengku kang Markun njur nesu,malah jik ngupaya MISAH..” Muni ngono, Iin sinambi ngeblas neng arah wetan, meh neng warunge yu wasti.

“Kecukmbendhoo…malah tekan Wasti meneh!! Dusss..mesti kena …” Batine Lik Ndoleng.

 

 

 

TETEG

Rebo Pon 5 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Yesaya 43 : 1-7

Jabur 1-7,15

Mateus 18 :15-20

Nanging saiki mangkene pangandikane Sang Yehuwah kang nitahake kowe, he Yakub, kang mangun kowe, he Israel: “Sira aja wedi, awit Ingsun wus nebus sira, Ingsun wus nimbali sira kanthi nyebut jenengira, sira iki kagunganingSun. Manawa sira nyabrang ing banyu, Ingsun bakal nganthi marang sira, utawa ngliwati kali-kali, sira ora bakal keli; manawa sira lumaku liwat ing geni, sira ora bakal geseng, lan urubing geni ora bakal ngobong sira. Yesaya 43 :1-2

 

TETEG kuwi kahanan, yakuwi kahanane sapa wae kang wani  ngadepi samubarang tanpa rasa giris utawa wedhi babarblas. Ora gampang nduweni rasa TETEG, amarga okeh bab sing isa ndadekne ilange rasa TETEG kuwi. Dene babagan sing isa ndadekne tuwuhing rasa TETEG kuwi ya okeh, isa kuwi amarga rumangsa nduweni daya kekuwatan linuwih, isa amarga  rumangsa nduweni bekingan sing kuwat lan sakpanunggalane. Perangan ping loro sing sinebut neng nduwur kuwi sing arep dadi pancatan renungan BENINGE EMBUN ESUK dina iki.

 

Menungsa isa nduweni rasa TETEG, salah sijine menawa sadhar yen nduweni bekingan. Ra percaya, takon wae para preman lan gentho sing sangare medeni jangkrik kae, mesti nduweni bekingan, mbuh sapa lan apa wujud’e. Ana crita neng Kitab Suci bab “Bekingan”, lan sing njanjeni menehi Bekingan kuwi malah Gusti Allah dewe, jale kudune apa ora nduweni rasa TETEG sing ora ukur gedene. Kuwi klakon nalika nabi Yesaya sugeng, nalika kuwi bangsa ngisrael nembe ngalami kahanan kanga bot banget, saking abote nganti ora wani nglakoni apa-apa. Mirsa kang kaya mengkono kuwi, Gusti Allah lumantar nabi Yesaya ngendika yen bakal dadi bekinge wong ngisrael ing sadengah kahanan. Kuwi kapangandikake supaya wong-wong ngisrael ing jamane Yesaya nduweni rasa TETEG sing gede lan kuwi njalari wani ngedepi urip.

 

Kaya ing jamane nabi Yesaya, ing jaman saiki bab giris lan wedi kuwi lumrah, mula ora sithik menungsa sing ora TETEG ngadepi mangsa kang bakalane klakon. sinau saka Kitab Suci, ayo padha sadhar yen sejatine Gusti Allah kuwi siap “Mbekingi” kabeh wong sing nduweni sedya mulya urip neng dalaning pepadhang. Ora usa dikuwasani dening rasa wasumelang, ananging ayo ngadepi urip kanthi TATAG, mbuh kaya ngapa kahanan kang bakalane klakon.

 

“Jo, apa jan-jane sing marakne sliramu kuwi wani nandhur Porang sakmono okehe kuwi?” Takone Lik Ndoleng marang Dalijo, nalika Dalijo nembe ubyeg milihi Bibite Porang.

“Kemantepan Lik, kuwi sing marakne aku TETEG, sanadyan  pepalange ya okehe ngeram” Wangsulane Dalijo, sinambi milihi bibit Porange.

“Apa mung kuwi alesanmu isa kaya mengkono niatmu gedene ngeram nandur Porang kuwi?” Lik Ndoleng jik nerusne pitakonane.

“Kang Dal kuwi rumangsa yakin yen bakalane diberkahi dening Gusti Lik, merga mlaku neng dalan kang pener. Jarene Mbah’e, kang Dal nduweni bekingan, yakuwi Gusti dewe” Iin melu nimbrung rembugan.

Ajeg In, nimbrungan kowe kuwi…” Lik Ndoleng sajak nesu merga Iin melu-melu.

“Kaya sampeyan Lik, genah Yu Wasti wis duwek’e Kang Markun, tetep wae jik mbok jowal-jawil..” Unine Iin, lan banjur mak brabat arep nyang warung.

“Jindullll…malah kuwi meneh! Jretttt!!!” Batine Lik Ndoleng.

 

Mbah’e..

 

KEWEDHEN

Selasa Pahing 4 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 32:3-21

Jabur 17 :1-7,15

Mateus 18 :1-5,12-14

Sabaline kongkonan banjur padha matur marang Yakub: “Kula sampun sami sowan dhateng ingkang raka Esap, saha panjenenganipun sampun bidhal kadherekaken tiyang sekawan atus perlu methuk panjenengan.” Ing kono Yakub wedi banget, lan atine miris, mulane para bature, wedhuse, sapine lan untane banjur diperang dadi rong pantha. Purwaning Dumadi 32 :6-7

Tembung KEWHEN kuwi linggane wedhi, sing tegese ora wani. Dene bab ora wani kuwi karo apa utawa sapa, ora penting, sing penting Wedhi kuwi ora wani ngadepi kahanan kang bakalan klakon. Saka lingga Wedhi kuwi njur isa dadi tembung KEWEDHEN, sing tegese kahanane tutah, mbuh kuwi kewan apa menungsa, sing gemeter poll amarga ora wani ngadepi kahanan. Sakliyane gemeter, sapa wae sing ngalami kahanan KEWEDHEN, isa ngrasuk halusinasi. Nyawang apa lan sapa wae jian Wedhine ngeram. Mbokmenawa ana sing maca tulisan iki, njur nate ngalami kahanan KEWEDHEN, ayo padha andum pengalaman. Dene andume pengalaman ya neng kolom komentar nggih..hehe. 

Mbalik neng kahanan KEWEDHEN, kuwi isane klakon mung nalika menungsa (yen titah liyane ora dong), nate nglakoni luput utawa kleru. Merga nate nindakne kaluputan utawa tumindak kang ora bener lan Pener, mula njur nemahi kahanan kang wedhi banget, utawa KEWEDHEN kuwi. Neng Kitab Suci ana crita bab pawongan kang ngalami kahanan KEWEDHEN, yakuwi Yakub. Merga wis ngrampas Hak Pembarep saka kangmase, mula njur minggat lan nggembol Wedhi sing ora karuwan. Yakub pancen luput, mula lumrah yen KEWEDHEN, lha wong dudu duweke kok dirayah, dirampas. Amarga KEWEDHEN kuwi mau, nalika meh kepethuk karo “sing ditatoni”, yakuwi ora liya kangmase dewe, si Esap, Yakub ngrancang tumindak kang Urik, supayane ben aman. Lha “urik’e” Yakub kuwi merga ngedum rombongan dadi rong grup, ancase menawa siji sirna, sijine isa mlayu. Ketok yen Yakub kuwi nduweni sipat licik poll.

Ing jaman saiki, patrap tumindak kaya Yakub kuwi jik nggladeg, akehe ngeram. Okeh wong sing tumindak murak-sarak,nabrak apa wae tatanan-tatananing urip mung merga kepengen marem. Okeh sing wani ngrampok utawa ngrayah sabarang kang dudu duwek’e, amarga kepengin lan ora isa ngendaleni pepinginan kuwi. Lan sakwise klakon banjur tuwuh rasa Wedhi sing gedene ngeram, utawa ginubet ing kahanan KEWEDHEN. Mula, supaya ora tumeka ing kahanan KEWEDHEN, aja tumindak murang-sarak lan sakumpama tumindak luput, enggal-enggal njaluk ngapura kanthi iklasing manah.

“Jo, wingi kae Sarkali ngapa mrene?” Takone Lik Ndoleng marang Dalijo bab dolane Sarkali.

“Dolan wae Lik, sinartan dewekne rumangsa luput, merga salah etung bab Bibit Porang sing dituku” Wagsulane Dalijo sareh.

“Weh, lha apa kowe ngerti yen sejatine kapusan Jo?” Takone Lik Ndoleng.

“Ora, mung wae Sarkali jujut kok Lik, ngrumangsani nampa sing dudu darbek’e, mula njr dolan lan njaluk ngapura. Dekne crita, janjane wedhi, ananging luwih ngrasa KEWEDHEN nalika ora jujur” Semaure Dalijo sinambi nyumet MLDne.

“Kuwi Lik, diconto! Aja kaya sampeyan, tumindak murang-sarak,malah bungah. Jarene hebat isa ngulik kang Markun. Ya kan Lik, sampeyan ora rumangsa salah nalika njowal-njawil Yu Wasti? Malah sajak bungahmu ngeram..” Iin kaya biasane, njedhul lan melu nyemproti Lik Ndoleng.

“Trondolo buntungg…Kok ya tekan Wasti ta Innnn??” Batine Lik Ndoleng.

Mbah’e..

KESANDHUNG

Senen Legi 3 Agustus 2020

BENINGE EMBUN ESUK

Purwaning Dumadi 31 :22-42

Jabur 17 :1-7,15

Mateus 17 :22-27

Nanging supaya aku kabeh aja dadi sandhungan tumrap wong-wong iku, kowe mancinga menyang sagara. Iwak kang kena kokpancing dhisik dhewe iku cekelen, angapna cangkeme, kowe bakal nemu dhuwit patang drakhma ana ing jerone. Jupuken bayarna marang wong-wong iku, kanggo Aku lan kowe.” Mateus 17:27

Mbokmenawa saka kabeh sing maca tulisan iki, ora ana siji-sijia wae sing durung nate KESANDHUNG. Kabeh wis nate ngalami. KESANDHUNG kuwi lelakoning urip, nalika sikil kang dingo mlaku nabrak samubarang. Lumrahe KESANDHUNG kuwi ya karo barang kang atos lan gede, ananging ana neng patrab piwulange wong Jawa, ana sebutan KESANDHUNG angin, mbuh kaya ngapa kahanane. Sing cetha, KESANDHUNG kuwi okeh rekasane, arang sing kepenak, klebu sing KESANDHUNG tresna.

Amarga KESANDHUNG kuwi rekasa, mulane Gusti Yesus nate maringi piwulang, supaya sakjroning gesange ora dadi Sandhungan, sing tegese kahanan utawa barang kang marakne wong liya KESANDHUNG. Crita Kitab Suci neng Injil Mateus bab 17 ayat 22-27 nyritakne kepiye anggone Gusti tumindak, supaya ora dadi sandhungan liyan. Dene kang dadi perkara kang katindakake dening Gusti kuwi, yaiku pakaryan kang lumrah, dudu gawean kang hebat, wong mung perkara pajeg kanggo Pedaleman Suci. Yen ing jaman saiki mbokmenawa ya pisungsung wulanan, supaya butuhe greja cukup. Gusti pirsa yen pitakonan bab Pajeg Pedaleman Suci kuwi mung jebakan, mula ya kudu diwangsuli kanthi wicaksana. Sing cetha, Gusti Yesus ora kersa dadi Sandhungan liyan.

Ing jaman saiki ora sithik wong sing dadi Sandhungan, mbuh kuwi dilakoni kanthi sadhar apa ora. Lan merga dadi Sandhungan,mula ya okeh uga wong sing KESANDHUNG. Dene cethane dadi Sandhungan kuwi ya ora macak dadi kayu apa meneh tunggak, ananging sikep lan polahe sing marakne liyan KESANDHUNG. Mula saka kuwi, yen ana sing maca tulisan iki njur rumangsa nadhe dadi Sandhungan, enggal-enggal ngowahi patraping urip, dene sing nate KESANDHUNG, kudu luwih dingati-ati. Tetep eling lan waspada.

“Jo, ngandi paranmu telugndina ora ngetok, okeh sing nggoleki sliramu lho?” Takone Lik Ndoleng.

“Aku pokus nyawiske lahan Porang Lik, so kora kober njedul…”Semaure Dalijo sinambi nyumet MLDne.

“O..kiraku nglalu merga mikirke Tarsi.” Wangsulane Lik Ndoleng.

“Emange aku sampeyan Lik, sanadyan wis dadi duweke liyan jik mbok upakara wae..”Dalijo semaur sareh.

“Wis rasah regejegan, ngko malah dadi kaya sing diwulangke mbah’e kuwi. Sijine dadi Sandhungan lan sijine KESANDHUNG..” Iin njedul lan bablas muni sakserune, sanadyan swarane cempreng kaya blek ditabuhi.

“Sareh In, aku kuwi angon wektu, olehku ora njedul merga njajal,pengen ngerti sepira butuhe kowe kabeh kaor aku. Wong njedul wae durung mesti menehi apa-apa. paling kopi ta In?” Unine Dalijo.